Yüzlerce Dua Okumak İçin Giriş

 

>>>YABANCI DİLE YERLİ YÖNTEMİ

Geliştirdiği dil yöntemi ile tek kelimesini bilmediğiniz bir dili 60 saatte öğrenebiliyorsunuz.Üstelik, kaç yaşında olduğunuzdan emin olun; 15,30,40 hatta 90! Ama sonra onunla ne yapacağınızı ve nasıl kullanacağınızı öğreneceksiniz.

Tanju Ergil, Amerika'nın önde gelen üniversitesi Stanford'da Felsefe ve Yabancı Diller Profesörü olarak çalıştı.40 yıl boyunca yöneticilik yaptığı bir çok öğrenci yetiştirmedeki üstün kapasite üzerine Time kapsamında kendisine iki sayfa ayırarak tanıtmış.Profesör Tanju Ergil,son 6 yıldır Türkiye' de ve laboratuvar hazırlıklarıyla tamamlıyor.

Tanju Ergil uygulanan yabanci dil yöntemini Amerika Ordu Dil Okulu'nda geliştirdi. “Amerikan ordusu bir lisan mektebi var.En aşağı 78 lisan öğretiliyor.Günde 6 saat ve bir senelik programla.Orada tecrübe çalışmaya çalıştım.Günde 6 saat deyince 2-3 bir üniversitenin bir sömestirlik dersi veriyorsun .Bunu başardım ve Türkçeyi iki ayda başardım bu yöntemle o zaman.30 senedir bu yöntemi kullanır.Burada Amerikan hariciyesinden gelen 1 ayda Türkçe öğrenenler oldu.Uyguladığım heryerde aynı sonuçtayi satın aldım.”

>>>EN İYİ İNGİLTERE HOLLANDA'DAN

“ Dünyada okunan iyi öğreten 2 ülke var” diyor Tanju Ergil, “İngilizceyi en iyi öğreten Hollanda. Bugün normal lisedeki bir genç Amerikalı Hollandalı bir genç kadar, hatta ondan daha iyi İngilizce konuşuyor.Diğeri ise Danimarka'da Özel okul yok.Danimarka. 'da liseyi tamamlamış her öğrenciyi , İngilizce,Fransızca ve Almanca'yı öğrenmiş olur.Zaten bunu yapamayan yabancı dil derslerini kaldırman gerekir.İyi bir metodla yabancı dil öğrettiğin takdirde bun a olmadığından çok yaralı var.Çünkü haftada en az 4 saatini yabancı dile vermiş olan Gence öğretemediğin gibi Lisan öğrenememe kompleksini vermiş olursun.Yabancı dil yerine bütün millete bir kompleks yaratmış olursun.Lisan öğrenememe kompleksi.”

Tanju Ergil, Tunus'un bugün ki İngilizce lisans eğitiminin temeli olan isim.Kennedy zamanının barış ordusu gönüllülerinin Tunus müdürü olan Ergil'in bu methodu ile ilk etapda bu dili öğretecek Tunus'lu çocuklar yetiştirilmiş ş.Tunus sathındaki buttün eğitimi iki okulda yetiştirmeye başladılar.

Türkiye'de benzer bir uygulama halinde Ergil'in geliştirdiği yöntemleri uygulayabilenler ile, yabancı dil derslerini 4'üncü sınıftan başlatan 8 yıllık eğitim sonucunda her öğrencinin Danimarkalı eğitimi gibi en az üç dili mükemmel bir şekilde öğrenmesi söz konusu. Ergil, “Normalde bunun ilk kez gerçekleştiğini belirtmek gerekir ama her zaman böyledir” dedi.

“ okulda okulda haftada en az 4 saat yabancı dil dersleriniz var.Bu ayda 16 saat eder.9 ayda 150 saate yakın yabancı dil dersi alıyor.Benim yöntemimla 8 kişinin kaydedilmediğin bir grup 60 saatde bir dili çok i yi öğretebiliyorsunuz.Gerçi sınıflarınız kalabalık ama Bunu, sıcaklık düştüğünde ve sıcaklık %30'a düştüğünde telefon 2 kez çalıştırılmıştır.

Eğitimde, buttün bilgileri hafızaya dayandırılması coğrafyası eleştiren Ergil, “Oysa bilgi kullanımıdadır,birikimde değil” diyor.”Burada sık sık gözlem, “bilgi eklenir”, “hafıza eklenir” diye.Birikimle hi ç parça yapamassınız.Bilgi,kullanılmakla öğrenilir.Mesela Amerikan eğitiminin esası kullanmayı öğretir.Biriktirilme Kütüphaneler var.Bilgisayar var.İstediğiniz yerde alırsın.Öyle olduğu için Amerika'da insanlar Türkiye'nin nerede olduğu,Ankara'nın başkenti olduğunu bil bilmiyorlar diye burada giden insanlar şaşkınlık içinde kalırlar.Sadece Ankara'mı ,Belki Paris'i, Viyana'yı da bilmez.Ama aldığı eğitim onu ​​nerede bulacağını verir.Açar bilgisayarını öğrenir.”

Ergil çok kelime ezberlemenin de dili geliştirmede işe yaramayacağı görüşünde. “Birikim dediğinde bir dili konuşmak için 300 kelime yeter.Bin kelime de öğrenmiş olsan günlük hayatta kullanılan kelime 300'ü geçmez.Ders veren bir öldürmen de 700 kelime kullanır.Bir lisanı konuşan bir insan dünyanın her lisanını konuşabilir.Kendi kendini engellemesse, yeterli zamanını Verebilirse ve doğru bir yöntem kullanırsa.Ben bir dil öğretirken kelime öğretmiyorum.20 kelime öğrenen bir şey öğrendim sanıyor.500 kelime ezberlesen ne işe yarar? O dili konuşabilir mi ?Günlük kullandığı kelime tabii ki verir.Ama hepsini anında öğreneceksin diye bir şey yok.Ömründe mantar pişirmeyeceksin, sana ne “bakkalında mantar var mı?” dan.

Ergil'in söylediği yabancı dil eğitimi dendiğinde akla hiç de parlak deneyler yapmayan hali hazırda aynı verimsiz çoğunlukde ısrar eden Türkiye gibi bir ülke için insanda umut uyandırıyor

>>> Ergil'in dil öğretme metodu

Profesör Tanju Ergil'in yöntemi üç ana ayak üzerine kuruldu.

“Birincisi, lisanın dışında düşünce yoktur.Türkçe konuşuyorsanız bütün düşünceleriniz de Türkçedir.Türkçe lisanı düşünme tarzını,hareket etme tarzını belirliyor, o  hareket tarzı da yine lisan alışlarını belirliyor ve bu böyle ilerliyor.Bir Fransız, bir Çinli dediğin zaman o düşünceyi o lisan kuruyor.Mesela Çin’de “evet” diye birşey yok.Söylediğini tekrar ediyorlar. “Süt ister misin?” diyor. “Süt isterim” diye cevap veriyor.Bu bir düşünme tarzı.Yeni bir lisan öğreneceğin zaman yeni bir düşünce tarzıda kurmak zorundasın.Bir İngiliz, bir Amerikalı için de böyle. Onlara Türkçe öğretirken kendilerini ikinci plana sokup, pasif cümlelerle konuşmayı öğretmem icap ediyor.Çünkü Türkçede bir şeyin arkasına saklanıyorsunuz.Mesuliyet almayan bir tarz. “Karnım aç”, yani ben aç değilim, aç olan karnım. “Canım istiyor”, yani ben isyemiyorum,canım istiyor.Ya da, “burada böyle bir işlem yapılmamaktadır.” “ Biz yapmıyoruz” değil. İngilizcede böyle şeyler yok.Böyle bir düşünme tarzıda yok tabii. “Karnı acıkmaz”, ben açım der.Öğretiyorum bunu.İnsan psikolojisini ellemezsen yapamazsın.İkincisi,lisan sadece bir anlayış sistemi kurmak değil.Aynı zamanda da fiziksel bir şey. Mesela dudak,dil,yemek borusu,diyaframın kalkıp inmesi.Bir org gibi her lisan buralardaki adaleleri kendine gore kullandığı için farklı adaleler geliştirmiştir.Yepyeni bir ses yapmak istersen yeni adaleler elde etmen gerekir.Türkler için mesela Fransızca nispeten kolaydır ama İngilizce biraz farklı oluyor.Çünkü kullanılan adale farklı.O adale yok.Geliştirmek gerekiyor.Ve üçüncüsü.Lisanın ilk günden itibaren kendi ifadeni karşılaması lazım.Benim geliştirdiğim ve 30 yıl tecrübesini yaptığım metodum, ilk günden bu üç ihtiyacı tatmin ediyor ve kullanıyor.”

* 60 saate yabanci dil öğreten yönteminiz neden dünya çapında kullanılan bir metod haline gelmedi ?

- Patentini vermiyorum da ondan* 8 yıllık eğitim uygulamasıyla yabancı dil eğitimin 4.sınıftan başlayacak.Bu metodun kullanılması için başvuru yapılması halinde…

- Mennun olurum.Memnuniyetle yardımcı olurum.

* Türkiye’de metodunuzdan faydalanmak istemediler mi ?

-  Bir okul müdürü geldi. “Bana lütfen buradan çıkacak talebeyi tarif edin dedi.” Ben profesyonelim, bana ne istediğinizi söyleyin,vatansever mi, kendini bulmuş bir adam mı, yoksa dürüst mü dedim. “ Sadece üniversiteye girmesini istiyorum” dedi. Ben size yardımcı olamam dedim.

* Yabancı dil öğrenmek için en uygun yaş nadir ?

- Yaşı yok.Yaşlandıkça daha kolay öğrenilir.

* İleri yaşta öğrenilemeyeceği kanısı var.

-  Tersine. İleri yaşta daha kolay öğrenilir.

* Ne kadar ileri ?

-  Her yaş.

* En yaşlı öğrenciniz kaç yaşındaydı ?

- 90 yaşında öğrencim vardı.Özel sınıftı.Yaşları 85’in üzerinde olan 20-25 kişiden oluşan özel bir sınıf Fransızca öğrettim hepsine.Hiçbir problem yok.

( Yüzümdeki çok şaşırmış yüz ifadesini görünce gülüyor.) Şimdi ,Türkiye’de herşey ezber olduğu için, yaşlı adamın hafızası zayıflar,öğrenilemez deniliyor.

* Hep konuşulur , lisan hafıza ile alakalı diye ?

Lisanın hafıza ile alakası yok. “Çocuk çabuk lisan öğrenir” deniliyor.Hayır. Çocuk çabuk lisan öğrenmez.10-12 yaşına kadar çoçuğun bilgisi çok kısıtlıdır.Dili öğrenir ama öğreninceye kadar da çok çalışır. Çocuğu olanlar bilir , bebekken bile lisan öğrenmeye çalışır gece gündüz.Annesi bir laf söyler , onu tekrar eder, o kelime ile oynar, kendisine anlatır,köpeğine anlatır,oyuncağına anlatır.Yani, durmadan çalışır,egzersiz yapar.Bana kalırsa bir çocuğun 12 yaşına kadar sarfettiği zamanı biz 60 saatde alıyoruz.

Tanju Ergil , egitim sistemini biraz farkli yaklasiyor. Ergil e gore ogretmen hurmet edilen degil , dersden sonra unutulan adam olmali .

Hürriyet Gazetesi ( Gazete Pazar )

" PROFESÖR TANJU ERGİL GELİŞTİRDİĞİ METODLA 60 SAATTE İNGİLİZCE ÖĞRETİYOR.."

>>>MAHARETLİ USTA GEMİCİ

      Bazı insanlar vardır.Onlarla oturup, her konudan, her şeyden sohbet edebilir, konuşurken birçok şey öğrenebilirsiniz.İşte Tanju Bey de onlardan biri.Onunla röpartaja giderken "60 saatte dil öğreten" bir hoca olarak gitmiştik.Ama gittiğimizde çok farklı bir kişilkle karşılaştık.O yalnızca dil hocası değil, aynı zamanda bir felsefe profesörü, iyi bir ressam, fotoğrafçı, iyi bir aşcı, bir gezgin ve Kurbağacık'ın tek kaptanı.

    Tanju Bey'le sohbetimizde ilk olarak, geliştirdiği metot üzerine başladık.Ergil, eğitimini Amerika Stanford Üniversitesi'nde yapmış ve uzun yıllar boyunca yurtdışında değişik okullarda felsefe ve yabancı dil profesörü olarak ders vermiş.Kendine özgü uyguladığı "60saatde dil" metodunu Amerika Ordu Dil Okulu'nda geliştirdiğini söyleyen Ergil, "Amerikan Ordusunun lisan mektebinde en aşağı 78 dil öğretiliyor.Orada tecrübe kazandım ve kendimi geliştirdim.O zaman Türkçe'yi 2 ayda öğrettim ve 30 senedir bu yöntemi kullanıyorum " diyor.

    O'nun yaptığı aslında dil öğretmek değil, dil öğrenmenin yollarını göstermek.O'na göre lisan bilmenin yolu şu: " İngilizce konuşacaksanız İngilizce, Fransızca'da Fransızca düşünerek, hareketlerinizi belirlemelisiniz.Mesale Türkçe'de kendinizi ikinci plana atarak konuşuyorsunuz.Karnım aç, ben aç değilim.Canım istiyor ben değil.İngilizce'de böyle değil.Ben açım, ben istiyorum derler.Dil, hareketle ilgili bir şey.Dudak, dil gibi organların kullanımı her dilde farklı.Bunların yanında dil ile kendini ifade edebilmek de önemli.Metodun en önemli özelliğinden biri bu.Öğrencilerim ilk günden itibaren kendilerini ifade ediyor. " Ders sırasında karşılıklı konuşmaların olmadığını, yalnızca öğrencilerin konuştuğunu söyleyen Hoca, şöyle devam ediyor :

" Kişi, her ders sonunda yalnızca benim verdiğim aletleri kullanarak kendini yazıyor. 20. saatten sonra bana hayatını anlatıyor.Ben hiç konuşmuyorum.Onlar bana ders boyunca hayatını, işini, arkadaşlarını, Türkiye'nin durumunu anlatıyor."

    Bizdeki yalnışlığın bilgiyi verip kulanmasını öğretmemek ve kelimeye fazla önem vermekten kaynaklandığını belirtiyor : " Araştırmalara göre, Türkçe'de kullandığımız kelime sayısı 340-400'ü geçmez.Bir profesörün dersi 700 kelime.Örneğin ; Migros'a gittiğinizde oradaki bir çok şeyin ne olduğunu biliyorsunuz ama hepsini değil, yalnızca kullanabileceklerinizi alıyorsunuz.Dilde de böyle.Günlük yaşantımızda kullandığımız belli başlı kelimeler vardır, hepsini kullanmıyoruzdur."

    Türkiye'de yaklaşık 8 yıldır bu yöntemi uyguluyor.Şimdiye kadar, içlerinde doktorların, iş adamlarının, mankenlerin de bulunduğu 8 bine yakın kişiye ders vermiş.  O, lisan sayesinde farklı kültürlerin öğrenebildiğini, dilin en güzel vasfının da yeni kültürler tanımak, yeni medeniyetleri öğrenmek olduğu görüşünde.Bu arada onun 8 dil bildiğini ve şu anda da Yunanca öğrendiğini söylemek istiyorum.

>>>Tanju Bey'le Biraz da Felsefe Üzerine

    Tanju Bey, aslında bir felsefe profesörü.Amerika'da bir çok okulda ders vermiş, şu anda Türkiye'de de bu konuda seminerler veriyor.Hastanelerde, şirketlerde, fakültelerde felsefe üzerine konferanslara katılıyor.Bir arkadaşının önerisi üzerine buradaki konuşmalarını bir araya toplayıp, kitap haline getirmeye hazırlanıyor. İnsan münasebetlerinde yaratıcılık, algılama, sanat, yaşam üzerine  konuşmalarının yer alacağı kitap, yakın bir zamanda tamamlanacak.

    O'na göre yaşam çok güzel.İnsanlar önyargısız ona ulaşmayı bilmeli, yaşadığı anın kıymetini vermeli.Buna şöyle bir örnek veriyor : " Balerinaların , perde indikten sonra seyredecek, duvara asacak bir şeyleri yoktur.Bir balerina şöyle diyor : " oynarken gelecek adımını düşünme.Şu andaki adımının içinde ol ve hepsini ona ver. " " ne geçmişi ne de geleceği fazla düşünerek şu anı harcamamalıyız.Her anın hakkını vermeliyiz.Ben asıl bunlarla uğraşıyorum. "

>>>10 Elinde 10 Marifet

    Bu söz gerçekten onun için söylenmiş.Profesörlüğün yanında resimle uğraşan Hocanın portre ve nü çalışmaları var.Gördüğümüz kadarıyla bu dalda da oldukça başarılı olduğunu söyleyebileceğimiz Ergil, eserlerini satmak yerine modellerine hediye etmeyi tercih ediyor.Tanju Bey aynı zamanda iyi bir aşçı.Türk, Fransız, İtalyan, Amerikan, Çin ve Arap yemeklerini çok iyi biliyor.

>>>Kurbağacık'la 3 yıl

    O, 3 yıldır Bostancı Deniz Otobüsleri Limanında bulunan, arada bir de Pendik ve Kartal sahillerine demir attığı Kurbağacık adını verdiği teknesinde yaşıyor.Evi olmasına rağmen burada yaşamayı tercih eden Hoca, teknede yaşamanın büyük bir özgürlük olduğunu ifade ediyor : " İstediğim zaman denize açılıyorum.Bugün buradayım, yarın belki Çanakkale'ye, belki Yunan adalarına giderim.Uzun bir süre hiç dışarı çıkmadan burada yaşıyorum, öyle alıştım ki dışarı çıktığım zaman başım dönüyor." Zaten onun kartviziti eline geçerse göreceksiniz ki, kendisini kaptan olarak tanıtmayı tercih ediyor.

    Derslere girerken, "Buraya girerken bir soruyo kapsamlız cevapla çıkarken dağıtmaz cevap aynı parçaları" diyen Hoca'nın yanından ayrılırken biz de girdiğimizden farklı bir şekilde oradan çıkıyoruz.Böylece farklı bir kişilikle tanışmanın herkese nasip oluyor...

Haber: Gülşah Battaloğlu, Metin Tavukçu (Şehir ve Pendik) (2005)

" PROFESÖR TANJU ERGİL GELİŞTİRDİĞİ METODLA 60 SAATTE İNGİLİZCE ÖĞRETİYOR.."

https://www.youtube.com/watch?v=nAPgs_y-6KI

Başlık: "Aşıların Karanlık Yüzü: Spike Proteini Zehir Saçıyor!"
Özet (00:14 - 06:46): Deneysel Tıp Uzmanı Profesör Doktor Oytun Erbaş, Covid aşılarının yan etkileri hakkında çarpıcı açıklamalarda bulundu. Spike proteininin zehirli olduğunu, damar duvarlarını bozarak ciddi sağlık sorunlarına yol açtığını belirtti. MRna aşılarının gebelikte otizm riskini artırabileceğini ve bu aşıların gençlere yapılmaması gerektiğini savundu. Bu durum, aşılara karşı duyulan güveni sarsabilir ve aşı politikalarının gözden geçirilmesine neden olabilir​ (CDC)​​ (Mayo Cancer Blog)​​ (Mayo Clinic)​.

Başlık: "Sinovac'ın Şok Gerçeği: Gebelikte Otizm Yapmıyor, Gençlere Yapılmalıydı!"
Özet (06:46 - 09:29): Erbaş, Sinovac aşısının gebelikte otizm yapmadığını ve bu aşının gençlere uygulanması gerektiğini vurguladı. Özellikle MRna aşılarının gebelikte risk taşıdığına dikkat çeken Erbaş, Sinovac gibi ölü virüs aşılarının daha güvenli olabileceğini belirtti. Bu açıklama, aşı politikalarının ve gebelikte aşı kullanımının yeniden değerlendirilmesine neden olabilir​ (MD Anderson Cancer Center)​​ (HICCC Cancer Center)​.

Başlık: "Covid Ölümleri: Gerçek Katil Virüs Değil, Yanlış Tedavi!"
Özet (09:29 - 13:20): Covid-19 ölümlerinin büyük bir kısmının virüs nedeniyle değil, yanlış tedavi yöntemlerinden kaynaklandığını söyleyen Erbaş, özellikle erken entübasyonun ve deneysel tedavilerin hastalar üzerinde ölümcül etkiler yarattığını dile getirdi. Yanlış tedavilerin neden olduğu bu ölümler, sağlık sistemlerinin kriz yönetimi ve tedavi protokollerini yeniden gözden geçirmesine yol açabilir​ (CDC)​​ (Mayo Clinic)​.

Başlık: "Türkler Neden Covid’e Daha Dirençli? Bilimsel Şok!"
Özet (13:20 - 17:43): Erbaş, Türklerin genetik yapıları ve bağışıklık sistemlerinin Covid-19'a karşı daha dirençli olduğunu iddia ediyor. Virüsün farklı ırkları farklı etkilediğini belirterek, Türklerin bu virüse karşı avantajlı olduğunu ifade etti. Bu iddialar, genetik ve bağışıklık araştırmalarında yeni tartışmalara yol açabilir​ (MD Anderson Cancer Center)​​ (HICCC Cancer Center)​​ (Mayo Clinic)​.

Başlık: "HPV'nin Gizli Tehlikesi: Oral Seks Gırtlak Kanseri Riskini Katlıyor!"
Özet (17:43 - 21:53): HPV, Amerika'da orofaringeal kanser vakalarının yaklaşık %70'inden sorumlu. Virüs, oral seks yoluyla ağız ve boğazda enfeksiyona neden olabilir ve yıllar sonra kansere dönüşebilir. CDC ve diğer sağlık kuruluşları, HPV aşısının orofaringeal kanser riskini önemli ölçüde azalttığını doğruluyor. Aşının tek dozunun hayat boyu koruma sağladığını belirten Erbaş, HPV aşısının yaygınlaştırılmasının önemine dikkat çekiyor​ (CDC)​​ (MD Anderson Cancer Center)​​ (Mayo Clinic)​.

Başlık: "Yapay DNA: Geleceğin Teknolojisi ile Ölümsüzlük Mümkün mü?"
Özet (21:53 - 25:34): Yapay DNA’nın, DNA yaşlanmasını önleyerek ömrü uzatabileceğini vurgulayan Erbaş, bu teknolojinin gelecekte insan genetiğini tamamen dönüştürebileceğini belirtti. Yapay DNA ile insanlarda göz rengi, zeka gibi özelliklerin belirlenebileceği ve bunun ölümsüzlüğe kapı aralayabileceği bir gelecekten söz etti. Bu teknoloji, insanlık tarihinde büyük bir dönüm noktası olabilir​ (Mayo Cancer Blog)​​ (HICCC Cancer Center)​.

Başlık: "Antioksidanlar Kansere Yol Açabilir mi?"
Özet (25:34 - 28:46): Erbaş, insanların yaşlanmayı önlemek için aldıkları antioksidanların, aslında kanser riskini artırabileceğini belirtti. C vitamini, E vitamini ve beta-karoten gibi yaygın antioksidanların kanser riskini artırdığını söyleyen Erbaş, doğal kaynaklardan alınan vitaminlerin ise bu riski taşımadığını vurguladı. Bu açıklama, yaygın sağlık uygulamalarının gözden geçirilmesine neden olabilir​ (CDC)​​ (Mayo Clinic)​.

Başlık: "Plastiklerin Tehlikesi: Eşcinsellik ve Cinsel İşlev Bozuklukları"
Özet (28:46 - 31:19): Erbaş, şeffaf plastik ürünlerin fitalat içerdiğini ve bu maddelerin hormonal dengeleri bozarak cinsel işlev bozukluklarına ve hatta eşcinsellik eğilimlerine yol açabileceğini iddia etti. Özellikle çocukların plastik oyuncaklardan uzak tutulması gerektiğini belirten Erbaş, bu kimyasalların erkek çocuklarda cinsel gelişimi olumsuz etkileyebileceğini vurguladı​ (MD Anderson Cancer Center)​​ (HICCC Cancer Center)​.

Igor Borshchenko Boyun ağrısız. Benzersiz izometrik eğitim
Yazarın girişi
Neden izometrik
Teşhis jimnastiği
Servikal omurga hareketlilik testi
Genel duruş değerlendirmesi
Dikkat et!
Gerilim baş ağrısı
Servikal omurga için izometrik jimnastik
Temel egzersiz kursu. Birinci zorluk derecesi
Temel egzersiz kursu. İkinci zorluk derecesi
Munchausen Üniversitesi veya Boyun Germe Bilimi
Bir kafanın ağırlığı ne kadardır?
Temel egzersiz kursu. Üçüncü zorluk derecesi
Ofis jimnastiği
Ofis izometrik jimnastiği için egzersizler
 

DAHA FAZLASINI OKUMAK

Nikolay Mesnik Baş Ağrıları. Nasıl kazanılır?
giriş
baş ağrılarının nedenleri
Gerilim baş ağrısı
İlaç ve gerilim tipi baş ağrılarının önlenmesi
Migren
İlaç devre dışı tedavisi ve migren koruması
Baş zonklaması
Küme baş ağrılarının ilaç devre dışı bırakılması ve önlenmesi
İkincil baş ağrıları
Yüksek tansiyon ile baş ağrısı
Düşük tansiyon ile baş ağrısı
Bitkisel-vasküler distoni ile baş ağrısı
Serebral ateroskleroz nedeniyle baş ağrısı
Alerjik baş ağrısı
Akşamdan kalma baş ağrısı
Hava değişimi nedeniyle baş ağrısı
Adet baş ağrısı

Cinsel baş ağrısı
Menopoz sırasında baş ağrısı
BOS baş ağrısı
Nevraljik baş ağrısı Halüsinasyonlu
baş ağrısı karışık
kapsamlı baş ağrısı günlük
baş
Temporal Arteritis önleyici Paranazal sinüslerin arındırılmasından kaynaklanan baş ağrısı Güneş çarpması ve sıcak çarpması nedeniyle baş ağrısı Öksürürken baş ağrısı beyin tümörlerine bağlı baş ağrısı Karbonoksit zehirlenmesine bağlı baş ağrısı Soğuk nedeniyle baş ağrısı Kahve yoksunluğu sendromuna bağlı baş ağrısı

Kabızlık Nenden

Bağlıyla Baş Ağrısı HipogliseMiye Başrısı
Servikal Osteokondrozlu Baş Ağrısı
Temoromandibular Eklemin Ağrı Sendromuna Bağlı Baş Ağrısı
Kadınlar Ve Baş Ağrıları
****
sen Emzirirken
çocuklarda
ilaçsız tedavi ve ağrılarının önlenmesi
başna ilaçsız tedavi
akupunktur
kraniyal terapi
Baş ağrısıyla bir yol olarak yalnızlık
Baş ağrısını hafifletmek için Taocu yöntemi
Yazarın basitleştirilmiş başlangıç ​​durdurma giderme yöntemi Başlamak için
y üz eğitim
Bağlanma panelinin kullanıcısı
Gevşeme

Psikofiziksel Boşalma
Özel nefes egzersizleri kompleksi
Uzatılmış “sıcak” ekshalasyonla nefes egzersizleri
Kendi kendine masaj
Baş ağrısı için acil akupunktur
Kaşıkla masaj yapın
Mudralar
Meditasyon
Temiz havada yürüyün
Hayvan destekli terapi
Manuel enerji beslemesi ile nefes alma
Çözüm

Okumak İçin Tıklayın

İbranilerin   Düşleri

Geçtiğimiz yüzyılda hiçbir kitap Kutsal Kitap kadar dikkatli ve eleştirel bir şekilde incelenmedi. Süreç içerisinde, tarihsel doğruluğu hakkındaki görüşler, her kelimenin birebir kabul edilmesinden, gerçekliğinin tamamen reddedilmesine kadar geniş bir yelpazede değişti. Ancak artık bu literatür bütünü, özellikle de İbranice kısımlar, birkaç nesil akademisyen tarafından analiz edildiğine göre, bu alanda çalışanlar arasında genel bir fikir birliği var. Bugün, Eski Ahit'in en az 1800 yılına kadar uzanan geçerli gelenekler içerdiği esasen hiçbir şüpheye yer bırakmayacak şekilde sonucuna varılmıştır.

M.Ö. Bu kitap, bu insanların o dönemden İsa'dan önceki birinci veya ikinci yüzyıla kadar olan tarihi ve emeğinin, dini içgörülerinin ve derin düşüncelerinin, ahlaki ve ritüel yasalarının bir kaydını sağlar.

Bu geleneğin neredeyse her yönü, Eski Ahit ve Yeni'nin rüyaları, vizyonları ve ilgili fenomenleri dışında yetkili bilim adamları tarafından kapsamlı bir şekilde incelenmiştir. Çoğu zaman anlatının temelini oluşturan görüm ve rüyaların Yaratılış'tan Zekeriya'ya kadar Eski Ahit'in her yerine dağılmış olduğunu düşünürsek bu durum şaşırtıcıdır. Aslında Eski Ahit, bir vahiy aracı olarak rüyaların ve görümlerin değeri hakkında açık ve tutarlı bir teori sunar. Bazen örtük olarak, bazen açık bir şekilde ifade edilip incelenerek, rüyalarla ilgili bu inancın bugün elimizde bulunan en eski ve tarihsel olarak en sürekli örneklerinden birini sağlar.

Ancak Eski Ahit'in rüyaları son yüzyılın standart İncil çalışmaları tarafından büyük ölçüde göz ardı edilmiştir. The Interpreter's Bible'ın gelişigüzel ifade ettiği gibi, "Metin eleştirisinin gelişimi... yalnızca sözlü ilhama olan inancı yok etmekle kalmadı, aynı zamanda tarihler ve yazarlık gibi şeylerin ampirik bir incelemesine de yol açtı". Tarihsel gerçekler giderek daha ilgi çekici hale geldikçe, İncil'deki önemli herhangi bir şeyin rüyalarda ortaya çıkabileceği fikri yavaş yavaş ortadan kalktı. Hastings'in İncil Sözlüğünde , 1

Örneğin, konu ihtiyatlı bir şekilde tanıtılıyor ve sonra, kişinin utanç verici bir akraba olmasını dilediği gibi sessizce ve terbiyeli bir şekilde bir kenara atılıyor. The Interpreter's Bible'ın kendisi on iki ciltlik kısmı boyunca konuyla ilgili ciddi bir değerlendirme içermiyor; The Interpreter's Dictionary of the Bible ise yaklaşık dört bin sayfalık diğer materyallerden hem rüyalar hem de görümler için bir sayfadan biraz fazlasını sunuyor. Diğer yorumlar da aynı ilgisizliği gösteriyor.

Rüyalar üzerine yapılan modern araştırmalar, rüyaların geçtiğimiz birkaç yüzyılda düşünüldüğünden çok daha büyük bir öneme sahip olabileceğini öne sürdüğünden, gerçekte orada ne olduğunu görmek için Eski Ahit'teki bu geleneğe yeniden bakmak tavsiye edilebilir. Bu nedenle, mesleki önyargılara rağmen, öncelikle içerdiği rüyalar ve görümler teorisine ve bu deneyimleri tanımlamak için kullandığı İbranice kelimelere bakalım. Aşağıda yer alan materyalleri anlamanın anahtarıyla birlikte, tarihsel anlatılardaki, peygamberlik edebiyatındaki ve "yazılardaki" rüya deneyimlerine bakacağız. Apokrif'te ve daha sonraki Yahudi geleneğinde ortaya çıkan aynı fikirleri takip ettikten sonra, geleneklerinin bu çok önemli yönünün İbraniler arasında benzersiz olmaktan uzak olduğunu göstererek sonuca varacağız.

İbranice Rüyalar Teorisi

Eski Ahit boyunca Yahveh'in insanlarla ilgilendiği ve onlara yön ve rehberlik vermek için onlarla doğrudan temas kurduğu inancını buluruz. Rüya ve görme deneyimleri bu iletişimin araçlarından biriydi. Allah, nefsin kontrolüne tabi olmayan bu yolla, insanlara hem çevrelerindeki dünyaya dair özel bilgiler, hem de ilahi gerçeklik ve irade bilgisini getirmiştir. Rüyalar ve görümler, Yahveh'nin kullanmaya devam ettiği bir vahiy yoluydu çünkü zaman zaman bağlantı kurabilmesinin en iyi, hatta tek yolu onlardı. Rüyaların öneminden dolayı, sahte peygamberler ve şarlatanlar bazen kendi ihtiyaçlarını veya kendilerini kiralayanların ihtiyaçlarını karşılamak için sahte rüyalar üretmişler, sahte rüya tabirleri sunmuşlardır. Dolayısıyla Kutsal Kitap yalnızca rüyalara duyulan saygıyı ifade etmez; aynı zamanda insanların sahte dinler ve sahte dini liderler tarafından kandırılmaması için bunların eleştirel bir değerlendirmesini de sunmaktadır.

Cruden's Complete Concordance da şu önemli açıklamayı yapıyor: "Rüyalara olan inanç genellikle put rahiplerine ya da büyüyle uğraşıyormuş gibi yapanlara danışmayla bağlantılı olduğundan, İsrailoğulları bunlarla uğraşmamaları konusunda uyarılmıştı. Ancak Tanrı iradesini sık sık rüyalarda açıkladı. ve bunları açıklayabilecek olanlar vardı."

Dolayısıyla Eski Ahit'te rüyalara karşı açık bir tutum vardır ve aynı zamanda daha eleştirel ve daha az batıl inançlı bir tutum vardır.

başka herhangi bir antik kültürde bulunmayan bir şey. Rüyalar ve vizyonlar, erkeklerin ve kadınların başına gelen ve hayatlarında fark yaratan gerçek olaylar, karşılaşmalar olarak konuşulur. Ancak bu deneyimler aynı zamanda simüle edilebilir ve bu nedenle dikkatli bir şekilde ve doğru kişiler tarafından incelenmelidir.

İnsanların dili kullanma şekli, etraflarındaki dünyaya nasıl baktıklarına dair çok şey ortaya koyuyor. Aynı şekilde, rüya deneyimleriyle ilgili İbranice ifadeler, insan bilincine yapılan bu fiziksel olmayan müdahalelerin değerine yönelik tutumlarının çoğunu ortaya koymaktadır.

Öncelikle İbrani dilinde rüya ile görüm arasında kesin bir ayrım yoktur; Modernler büyük bir ayrılık uçurumu görürken İbraniler görmedi. Her ne kadar bu iki deneyim bazen birbirinden ayrı olsa da, çoğunlukla aynı temel gerçeklik algısının yönleri, duyu deneyimi dünyasının ötesinden aynı karşılaşmanın farklı yönleri olarak görülüyorlardı. Rüya kelimesi (chalom veya chalam fiili), Aramice ve İbranice "sağlıklı veya güçlü kılınmak" fiiliyle ilgilidir. Rüya sanki içeriği bir vizyon olarak ortaya çıkan deneyimin biçimiymiş gibi konuşulur. O halde rüya, deneyimin tarzı veya ifadesidir; vizyon ise görülen, görselleştirilen veya deneyimlenen şeyin içeriği, özüdür. Rüyalar bu tür deneyimleri almanın normal yoludur, ancak aynı içerik uyanık anlarda da ortaya çıkabilir ve bu birdenbire veya kişinin yön bulmak için bu gerçekliğe dönmesiyle gerçekleşebilir. Aynı anlam örtüşmesine Yeni Ahit'in Yunancasında da rastlanır.

1.Samuel 3:15; Eyüp 20:8; İşaya 29:7; ve Daniel 2:19 ve 7:2. İbrani tarzının karakteristik paralelliği yoluyla rüyaların ve görümlerin eşitlendiği birçok yer de vardır (Say. 12:6; Eyüp 20:8). Öte yandan, Zekeriya'nın görümleri basitçe şu ifadeyle tanıtılmaktadır: "Gece gördüm...." (1:8). Eski Ahit vizyonlardan bahsettiğinde, modern standartlara göre bunun gece meydana gelen ve dolayısıyla aslında rüya diyebileceğimiz rüyalar anlamına gelmediğinden kimse emin olamaz. Ve İbranice bir rüyadan söz ettiğinde, bu daha çok vizyonlarla ilişkilendirmeye başladığımız verililik ve dini otorite fikrini taşıyabilir. Görümleri de tanımlamadan Eski Ahit'teki rüyaları tartışmak gerçekten imkansızdır. İbranice'de tek parçadırlar.

Teknik olarak elbette vizyon, yalnızca görsel bir görüntüdür; görülen, herhangi bir dış fiziksel nesnenin doğrudan algılanması olmayan bir şeydir. Chazon, marah kelimeleri ve bunların çeşitli varyasyonları, "görmek" anlamına gelen iki yaygın İbranice fiilden gelir. Ancak Tanrı'yı dinlemek veya onunla konuşmak olarak tanımlanan işitsel deneyim, vizyonlarla yakından ilişkilidir; bu deneyimde, kişinin alışılmışın dışında biri

Benlik, bireyle kendi dilinde konuşuyor gibi görünür. Pek çok kişi rüyalarda sesin olduğu ve hiçbir görsel görüntünün olmadığı bu deneyimi bilir. Bazen birey, konuşmanın yönlendirildiği nesne olmak yerine, konuşmanın yapıldığı özne haline gelir. Eğer konuşan güç Tanrı ise bu bir kehanettir.

İnsanların uykularında konuşması veya uyurgezerlik eylemleri gerçekleştirmesi pek de alışılmadık bir durum olmadığından, bu kehanet fikri aslında tuhaftır çünkü çok azımız bireyle bu tür bir temas kurabilecek fizikselliğin ötesinde herhangi bir gerçekliğin olduğuna inanır. Aslında Yeni Ahit'teki glossolalia, bireyin bilinmeyen bir dilde konuşması dışında aynı deneyimdir. İlgimiz rüyalarda veya görsel imgelerle bağlantılı olarak seslerin duyulduğu örneklerle sınırlı olacak olsa da, otonom olarak geldiğinde tek başına işitsel deneyimin rüyalar ve vizyonlarla aynı nitelikte olduğu unutulmamalıdır. Bu işitsel deneyimleri burada tartışmayacağım, çünkü öncelikle kendi başlarına bir kitap gerektirecek kadar çok örnek var, ama aynı zamanda rüyalar ve vizyonlar, otonom materyallerin bilincimize izinsiz girme sürecinin daha net bir resmini verdiği için.

Muhtemelen Eski Ahit'te anlatılan en yaygın vizyon bir meleğin deneyimidir. İncil'in meleklerin ortaya çıkışını anlatırken saçma sapan konuşabileceğine dair modern korkuya rağmen, onlar nadiren maneviyatın somutlaşmış "parçaları" olarak görülüyordu, maddeleşiyor ve sonra ortadan kayboluyordu. Eski Ahit'in ilk bölümlerinde meleklerin gerçek insanlar olarak göründüğü hikayelerin olduğu doğrudur, ancak bunlar, onlara bu şekilde bakılmayan pasajlar tarafından büyük ölçüde gölgede bırakılmıştır. Daha sonraki yazarlar, meleksi varlıkların yalnızca vizyoner deneyimlerdeki karakterler olarak gerçekliğe sahip oldukları yönündeki anlayışları hakkında hiçbir şüphe bırakmadılar. Bu, hiçbir şekilde kişinin bu fiziksel olmayan varlıklarla ilişki kurduğu deneyimleri değersizleştirmez.

Melek, melek veya "elçi" kelimesi, sıradan bir insan elçisi için kullanılabileceği gibi, Allah'ın manevi bir elçisi için de kullanılabilir. Kelimenin bu ikinci anlamda kullanıldığı birkaç düzine pasaj vardır ve elçinin açıkça insandan daha fazlası olduğu bu pasajlar, meleklere dört farklı bakış açısı göstermektedir. Birincisi, Tanrı'nın vekili olarak hareket ettiği anlaşılan melek, Yaratılış 22:11'de olduğu gibi aslında vizyoner bir deneyim veya rüyada görülür; Çıkış 3:2, Sayılar 22:22; Hakimler 6:11; ve Zekeriya 1:9. Bu anlam, bir sonraki bölümde ele alacağımız, kahramanların veya tanrıların ortaya çıktığı eski Yunan rüya anlayışına benzer. Diğer pasajlarda melek, Tanrı'nın kişisel olmayan aracı olarak görülür ve Tanrı'nın iyilik ya da keder konusundaki iradesini yerine getirir. Bu anlamda, Mısır'dan Çıkış 14:19'da olduğu gibi, deneyimlenmekten çok onlara kulak verilir; 23:20; 2 Samuel 24:16; 2 Krallar 19:35. Üçüncüsü, melek

İbranilerin ve Diğer Eski Halkların Düşleri zaman zaman ruhsal gerçeklikten cisimleşen, içki içen, yemek yiyen ve insanlarla sohbet eden somut, fiziksel bir varlık olarak ortaya çıkar (Yaratılış 19:1, 15). Bunlar modern okuyucuyu utandıran pasajlar. Son olarak, insanlarla ilgilenen bir melek fikri, Tanrı'nın doğrudan insanlarla ilgilendiğinden bahsetmeyen yazarlar tarafından, Tanrı'nın yerine kullanılmıştır. Bu pasajlarda Tanrı ve melek kelimeleri pratikte birbirinin yerine geçebilir.

Gören sözcüğümüzün tercüme ettiği iki İbranice sözcük, İbranilerin görüm görebilen kişilere ne kadar çok değer verdiklerini açıkça göstermektedir. Bunlar, İbranice algılamak veya görünmek kelimelerinden türetilen chozeh ve roeh'dir ve İbranice vizyon kelimelerinin türetildiği köklerle aynıdır. "Gören" bu İbranice sözcüklerden herhangi birinin mükemmel bir çevirisidir. Gören, peygamberin diğer adıdır. Bu kişi uzay-zaman dünyasından daha fazlasını algılayan kişidir. Samuel'e kahin deniyordu (1 Tarihler 29:29) ve 1 Samuel 9:9, önceden bir peygambere kahin denildiğini belirtir. En eski spesifik referanslardan biri 2. Samuel'dedir; burada "Rab'bin sözü Davut'un kahini Gad peygambere gelmiştir" (24:11).

Tarih kitaplarının yanı sıra kehanet kitaplarının birçok yerinde peygamberin bir kahin olduğu açıkça belirtilmektedir. Amos'a gören denir (7:12), İşaya ise peygamber ile göreni eşitler (29:10), Mika'nın 3:6-7'de yaptığı gibi. Bu atıflardan en sonuncusu, "görenlere 'Görmeyin' ve peygamberlere 'Bize doğru olanı peygamberlik etmeyin' diyen asi bir halktan söz eden İşaya 30:10 olabilir. " Pek çok bilim adamı bu sözlerin İsa'nın doğum zamanına çok yakın bir zamanda yazıldığına inanıyor. Burada ve başka yerlerde, kahinin asıl görevinin, vizyoner gerçekleri görmek ve anlamak, melekleri tanımak, Tanrı'nın sesini duymak ve vizyonları görmek olduğu açıktır.

O halde tüm bu deneyimler (Tanrıyla, melekle, rüyayla, vizyonla, kehanetle) fiziksel olmayan bir gerçeklikle aynı temel karşılaşmayı ifade eder ve bunların en yaygın olanı rüya deneyimidir. Eski Ahit yazarlarının çoğunluğu, Platon'un daha sonraki zamanlarda yaptığı gibi, insanların iki gerçeklikle, biri fiziksel dünya, diğeri manevi olarak adlandırdıkları fiziksel olmayan dünyayla temas halinde olduğuna dair inançlarını ifade etmeye özen gösterdiler. Bu ikinci gerçeklikle tanımladıkları temas, doğrudan bu deneyimler aracılığıyla kuruldu.

Eski Ahit kayıtlarına baktığımızda İbranice yazarlığın çeşitli dallarını birbirinden ayırmaya çalışmayacağız. Bazı yazarların rüya deneyimiyle diğerlerinden daha fazla ilgilendikleri açıktır, ancak fiziksel olmayan atılımlara duyulan aynı saygı tüm farklı yönlerde görülmektedir. Bu saygının daha sonraki yazarlar tarafından özenle korunduğu daha da açıktır. Bu insanlar eksiksiz ve birbirini takip eden bir hikayeyi derleme işine yönelirken, daha önceki kayıtlara beceri ve anlayışla yaklaştılar. Geçmişleri, hayata yaklaşımları, gördükleri vizyonlarla doğrulanmıştı.

ALLAH, HAYALLER, VAHİY onlara verilmiş ve bu deneyimler sadece hafızalarda canlı tutulmamış; devam etmeleri bekleniyordu.

Büyük Hayalperestler – Atalar

Eski Ahit'te bir rüyanın ilk tanımı, görümlere yapılan ilk atıfla aynı pasajda yer alır. Yaratılış 15:1'de Yahveh, Abram'a büyük bir gelecek vaat eden ve bu geleceği paylaşacak olanların kendi soyunun olacağını söyleyen bir görüntüyle (makazeh) ona göründü. Avram inandı. Kurbanını verdi ve sonra "güneş batarken Avram'ın üzerine derin bir uyku çöktü ve üzerine derin ve korkunç bir karanlık çöktü" (ayet 12). Tanrı bu kez görüm gerçekleşmeden önce gelecek olan sıkıntıdan tekrar söz etti ve ardından kurbanın parçalarının arasından geçen "dumanı tüten bir ateş çömleği ve yanan bir meşale" ortaya çıktı (ayet 17). Abram'ın gece görüsünde gördüğü bu antlaşma töreni, insanlar arasında anlaşma yapmak için kullanılan bir ritüeldi. Uygulamada, sözleşme tarafları bir hayvanı kurban edip ikiye böldüler; daha sonra, eğer eşitlerse, ikisi de leşin parçaları arasında yürüyor, anlaşmaya uymaya ya da aynı muameleye maruz kalmaya istekli olduklarını gösteriyorlardı. Böylece, insanı derinden etkileyen esrarengiz ve esrarengiz bir deneyimle Tanrı, Avram'a verdiği vaadi, Tanrı ile insanlar arasındaki etkili sözleşme olan Antlaşmaya dönüştürdü.

Avram'a göre bu, Ur'dan yaptığı çağrının gerçekliğinin doğrulanmasıydı; dini literatürde bulunabilecek en gerçek Kutsal Olan deneyimiydi. Bunun gibi sembolizm, insanların dini deneyimlerini not ettiği her yerde tekrarlanır. Bu insanların tek karşılaşması da bu değildi. Mısırlı hizmetçi Hacer, Tanrı'nın meleği tarafından iki kez teselli edildi ve Avram'ın çölde büyüyecek çocuğunu taşımasına yardım edildi (Yaratılış 16:7; 21:17). Hacer'in kaçışından sonra hem İbrahim'e hem de Sara'ya (isimleri artık değişmiştir) üç melek göründü. Bunlar melekler ve aynı zamanda Rab'bin kendisine eşlik eden, ancak Sarah'nın düşünceleri okunduğunda tanınan iki adam olarak tanımlandı. Sarah'nın gerçekçi inançsızlığına rağmen bir çocuk doğuracaktı. İbrahim daha sonra meleklerin korkunç görevini öğrendi ve kuzeni Lut'a aracılık edebildi (Yaratılış 18, 19). İbrahim'in gözleri, İshak'ı kurban etmek üzereyken yine bir melek aracılığıyla açıldı. Meleğin konuştuğu ve İbrahim'in çalılığa yakalanmış bir koçu görmek için başını kaldırdığı ve Tanrı'nın kendisine koyduğu sınavı anladığı o yer hakkında şöyle deniyordu: "Yahveh'nin dağında bir görüntü var" 2 (22:11-14) ). İbrahim sadece teknik anlamda bir kahin değildi, aynı zamanda Kral Abimelech de bir durugörü rüyası aracılığıyla, cariyesi olarak aldığı Sara'nın gerçek kimliğini öğrenmişti (20:3).

Isaac'in pek fazla hayalperest olduğu kaydedilmese de, küçük oğlunun hayatındaki en güzel anlardan bazıları rüyalarla işaretlendi. Yakup doğuştan hakkını çaldığı Esav'dan kaçarken ve geceyi kayalık zeminde uyumak için geçirirken, rüyasında yerden göğe uzanan, meleklerin inip çıktığı bir merdiven gördü. Rab yukarıda durdu ve İbrahim'e vizyonunda verdiği sözü yineledi. Yakup o kadar derinden etkilendi ki uyandı ve şöyle dedi: "Gerçekten Rab buradadır ve ben bunu bilmiyordum!" (Yaratılış 28:11-22). Bu kültürlerde yaygın olan kuluçka fikrine3 uygun olarak, böyle bir rüyayı gördüğü yerin tam da "cennetin kapısı" olduğunu hissetti (ayet 17) . Eğer Tanrı kendisiyle birlikte kalırsa, Beytel'deki bu yerin bir tapınak olacağına ve sahip olduğu her şeyin ondalığını Tanrı'ya vereceğine yemin etti. Jacob'a göre bu deneyim yalnızca bir rüya değildi; Bu, Yahudiliğin tam kalbinde yer alan bir uygulama olan ondalık verme fikrinin yerleşmesinde olağanüstü bir sonuca sahip olan, en derin türden dini bir deneyimdi.

Yakup yeni evinde Laban'la birlikte yirmi sabır yılını geçirdi. Daha sonra iki rüyasında, sahiplenici kayınpederini huzur içinde, eşleri ve zenginliğiyle terk etmesi için Tanrı'nın yardımı kendisine verildi. Yakup'un iyi yorumladığı ilkinde, benekli tekelerin sürüyle çiftleştiğini gördü ve kendisine, artışları alıp doğduğu ülkeye geri dönmesi gerektiğine dair Tanrı'nın güvencesi verildi (Yaratılış 31:10-13). İkinci rüya Laban'ınkiydi; bu rüyada, kaçan ailelere yetişmeden önceki gece Tanrı onu, Yakup'la iyi ya da kötü konularda baskı yapmaması konusunda uyarmıştı (ayet 24).

Ardından gelen muhteşem pasaj, Yakup'un hem bir nimet hem de bir isim kazanmak için bilinmeyen düşmanıyla gece boyunca güreşmesinin öyküsü, kökeninin bir rüya veya görüm olduğunu kuvvetle akla getirir (Yaratılış 32:24-32). Yakup, Laban geri döndükten sonra kısa bir süreliğine Tanrı'nın melekleriyle karşılaşmış (ayet 2) ve ardından Esav'la buluşmasının tüm pratik ayrıntılarıyla yüzleşmişti. ruhun karanlık gecesinin diğer açıklamaları. Daha sonraki Kutsal Kitap yazarları bu deneyime atıfta bulunarak Yakup'un bir melekle güreştiğini ileri sürdüler (Hoş. 12:4).

Ve artık İsrail olan Yakup, başka bir rüyası kaydedilmeden önce yaşlı bir adamdı. Çünkü bu noktada en sevdiği oğlu, hem rüya gören hem de rüya yorumcusu olarak tüm patrikler arasında öne çıkmak üzere ortaya çıktı. Büyük ölçüde Yusuf'la ilgili kardeşlerinin nefretini ona getiren şey tam da buydu. Yusuf rüyasında doğrudan Tanrı'yı değil, sembolik olarak kardeşlerinin demetlerinin kendi demetinin önünde eğildiğini ve güneş, ay ve on bir yıldızın onun önünde saygıyla eğildiğini gördü (Yaratılış 37:5-11). Ve rüyalarını anlatırkenki saflığı, ardından gelen aksiyona zemin hazırladı. Mısır'a köle olarak satılan Yusuf'un Potifar'ın karısına karşı benzer açık sözlülüğü onu Mısır hapishanesine gönderdi. Burada Firavun'un hatalı kahyası ve fırıncısı, yorumlayamadıkları kendi rüyaları hakkında ona danıştı. "Yapmak

Yorumlar Tanrı'ya ait değil mi?" diye sordu Yusuf ve geleceği doğru bir şekilde önceden bildirdi (40:5 vd.). Yine Firavun'un kendisi de rüyalardan rahatsız olduğunda, kâhya hapishanedeki tercümanı hatırladı. Bu kez Yusuf'un, ve sıska inekler ile dolgun ve ince başaklar doğrudan ödüllendirildi ve Mısır üzerinde otorite sahibi bir konuma getirildi (41:lff) Bu rüyalar, Yusuf ve kardeşlerinin tüm öyküsünün merkezinde yer alır.

Sonunda Yakup, oğlu Yusuf'un hayatta olduğunu duyduğunda, buna ancak Tanrı'nın geceleyin bir görüntüde güven verici bir şekilde kendisine yeniden görünmesinden sonra inandı (46:2-4). Ve Yakup, Tanrı'nın kendisiyle birlikte gideceğini ve zamanla halkını ortaya çıkaracağını bilerek Mısır'a gitti. Aslında, eğer ataların bu geleneğinde, birçok modern bilim insanının büyük bir saygıyla görmeye başladığı bir gerçeklik varsa, o da kesinlikle rüyaların ve vizyonların, insanın fiziksel dünyanın ötesindeki bir gerçeklikle temasının ifadesi olduğu fikrinden ayrılamaz.

Musa ve Tanrı'nın Karanlık Konuşması

Musa'nın anlatımında rüyalar vurgulanmasa da bu husus unutulmaktan çok uzaktı. Mısır'dan Çıkış'ın hikayesi esasen Musa'nın yanan çalı ve melekle ilgili görsel deneyimiyle başlar; bu içerik, bugün insanların rüyalarında otoriteyle tekrarlanır (Çıkış 3:1-22). Ancak Musa, Tanrı'nın yüz yüze konuştuğuna inanılan biriydi ve bu nedenle çoğu insanla iletişim kurarken kullandığı rüyalar ve vizyonlar hakkındaki karanlık ve mecazi konuşmasını kullanmadı. Sayılar kitabında bunu açıkça ortaya koyan pasaj (12:6), hem İbranilerin Musa'ya duydukları saygıya hem de rüyalara karşı tutumlarına ilişkin derin bir anlayış sağlar. Rab, Musa'ya soru soranlara kızmak üzereydi ve şöyle dedi:

"Sözlerimi dinleyin: Aranızda peygamberler varken, Ben Rab onlara görümlerle kendimi tanıtıyorum; onlarla rüyalarda konuşuyorum. Kulum Musa için durum böyle değil; bütün evim O'na emanet. Onunla yüz yüze konuşuyorum. açıkça görülüyor ki, bilmecelerle değil; o da Rabbin suretini görüyor. O zaman neden kulum Musa'ya karşı konuşmaktan çekinmedin?"

Mısır'dan Çıkış dönemi boyunca, Kızıldeniz'i geri püskürten ve onların koruyucusu ve rehberi olarak İsrail halkının önüne çıkan Rab'bin meleklerine birçok atıf vardır (Çıkış 14:19; 23:20; 32:34; 32:34; 32:34). 33:2; Sayım 20:16). Bulut sütununun tekrarlanan deneyiminin de görümsel bir niteliği vardır ve sütunun Miryam ile Harun'a görünmesi şüphesiz bir görümdü (Say. 12:5).

Belki bazılarımız Balam'ın eşeğinin bir görüntü gördüğünü unutmak ister ama bu muhtemelen bir eşeğin liderliği ele geçirdiği ilk ya da son sefer değildi. Bu, hayvanların bazen ruhsal gerçekliklerin, rasyonel açıdan daha bilinçli olan efendilerinden daha fazla farkında oldukları yönündeki yaygın inanışla örtüşmektedir. Ancak Balam hikayesi de ilginçtir

İbranilerin ve Diğer Eski Halkların Rüyaları, Tanrı'nın mesajının doğrudan bir yabancıya (Avimelech'e olduğu gibi) iletildiği ve onun tarafından fethedilmesine izin verildiğine dair rüyalar. Moab prensleri, Bilici Balam'a İsrail'i lanetlemek için yaklaştığında, gece ona Tanrı'nın sözü geldi. Fakat Balam görünüşe göre Tanrı'nın mesajını reddetti; çünkü Moab'a giderken Tanrı'nın bir meleği önce kıçına, sonra ona göründü. Sarsıldı ve yüzünü çöle çevirdi ve lanet yerine gördüğü gerçeği iletti (Sayılar 22:21-40). Bu kısa temastan sonra Tanrı'nın gücünün Balam'ın hayatında bu şekilde devam edip etmediği kaydedilmemiştir. Bunu fetih yılları takip etti ve daha sonra ele alacağımız Tesniye'deki ara tartışma dışında rüya deneyimlerine pek fazla önem verilmedi. Rab'bin ordusunun komutanı Yeşu'ya göründüğünde bile bu deneyim olduğu gibi değerlendirildi.

Ancak Yeşu'nun dönemine ilişkin anlatımın ardından, Yargıçlar kitabında yer alan ve daha önceki Kutsal Kitap anlatımının ruhunu sürdüren öykülere rastlıyoruz. Burada melekler ve işaretler çoktur ve başka yerlerde doğrudan istenen Rab'bin yönlendirmesi, çoğunlukla açıkça vizyoner olan deneyimlerde onlar aracılığıyla aranırdı. Gideon kaderini kendisine bir melek göründüğünde buldu (6:11), Şimşon'un doğumu ise bir meleğin hem Manoah'a hem de karısına görünmesiyle duyuruldu (13:2). Hakimler 7:13-14'te Gidyon'un Midyanlılar'ı yenilgiye uğratmasını belirleyen şey bir rüyaydı; gece Rab ona kalkıp düşman kampında casusluk yapmasını söyledi ve elini güçlendirecek bir şeyler duyacağını söyledi. Gideon bu talimatları uygularken, bir düşman askerinin rüyasının üzerine düşen arpa ekmeği pastasını anlattığını duydu. çadırlarını kırdılar ve onu ezdiler. Adamın yoldaşı, "Bu, Gideon'un kılıcından başkası değil" diye yorumladı. Bu sözleri duyan Gideon tapındı ve ardından düşmanı yenmek için yola çıktı.

Sonraki kitaplarda bir kez daha rüyalara ve vizyonlara duyulan saygının daha dikkatli bir tasvirini bulacağız. Samuel'in hikayesi, Rab'bin onunla konuştuğu ve yaşlı rahibin Tanrı'nın eylemini açıkça tanıdığı çocuğun rüyasının muhteşem anlatımıyla başlar (1 Sam. 3:1-18). Bugün insanlara gelen sıkıntılı rüyaların pek çok işaretinin olduğu bu gece görüşünde, çocuğun dış gerçeklik ile görsel deneyim arasında ayrım yapması zordur. Daha sonra Eli'nin evinin yıkılacağını öğrenir ve rüyasını anlatmaktan korkar. Bize, bu zamana kadar İsrail'de Rabbin sözünün nadir olduğu söylendi; açık bir görüş yoktu, daha doğrusu "delip geçen bir vizyon" yoktu. Samuel'in bu vizyon-rüyası yeni bir çağ açtı ve birçok yerde Samuel, basitçe gören, sıradan şeylerin ötesini gören biri olarak tanımlanıyor.

Büyük Kralların Rüyaları

Bazı açılardan bizim için daha da çarpıcı olan, Saul'un sıkıntı içindeki ifadesinin metinde tesadüfen kaydedilmesidir. samuel

ölmüş olduğundan Saul artık onun tavsiyesine başvuramazdı. Saul, düşmanlarının kendisine doğru geldiğini gördü ve "Rab'e sorduğunda, Rab ona ne rüyalarla, ne Urim'le, ne de peygamberlerle cevap verdi" (1 Sam. 28:6). Saul rehberliğini kaybettiğinden, Endor'un mecrasına giderek ondan Samuel'in ruhunu ortaya çıkarmasını istedi. Başlı başına bir görümsel deneyim olan Samuel'in hayaletiyle yüzleşen Saul şunu sordu: "Büyük bir sıkıntı içindeyim, çünkü Filistliler bana karşı savaşıyorlar ve Tanrı benden yüz çevirdi ve artık bana ne peygamberler aracılığıyla ne de rüyalar aracılığıyla yanıt verdi; bu yüzden ne yapmam gerektiğini bana söylemen için seni çağırdım” (ayet 15). Saul'un durumu o kadar çaresizdi ki, kendi yasasını çiğnedi ve bir medyuma danıştı. Saul'un rüya görememekten duyduğu sıkıntı, artık büyük rüyalar göremedikleri için güçlerini kaybeden bazı yerli gruplar arasında da paralellik gösteriyor. Bu onlar için tanrıların onları terk ettiği anlamına gelir ve Saul'un trajik durumu, karşılaştıkları düzeltmede tekrarlanır.

Davud, Saul gibi peygamberleri tarafından zor durumda bırakılmadı. Rab'bin sözü peygamber Natan'a geceleyin geldi ve Davud'a tapınağı inşa etmemesi ve onu mirasçısına bırakması talimatını verdi (2 Sam. 7:4-17; 1 Tarihler 17:3-15). . Bu vizyon veya rüyaya uygun olarak Nathan konuştu ve David itaat etti. Daha sonra, Rab Davut'un yaptıklarına kızdığında ve Gad halkın yok edileceğine dair kehanetlerde bulunduğunda, Davut'un kendisi Rab'bin meleğini gördü ve kendisine tövbe edip Rab'bin elinden kurtulma şansı verildi (2 Sam. 24:16; 1 Tarihler 21: 15ff.).

Süleyman'a gelince, onun rüya görmesini merak etsek de onun bu konuda selefleri kadar saygılı olduğunu görüyoruz. Onun tanınmış bilgeliği, Gibeon'da gördüğü bir rüyadan kaynaklanıyordu; bu rüyada Rab geceleyin kendisine görünerek şöyle dedi: "Sana ne vermem gerektiğini sor" (1 Krallar 3:5). Kuluçkaya çok benzeyen bu deneyimde Süleyman anlayışlı bir zihin istedi ve bunu aldı. Daha sonra tüm hizmetkarlarına adak sunmak ve bir ziyafet düzenlemek için Yeruşalim'e gitti (w. 6-15). Tanrı ona gelmiş ve harekete geçmişti; Süleyman'ın bilgeliğiyle yaptığı şey hikayenin başka bir kısmıydı.

Süleyman tapınağı inşa etmeyi bitirdikten sonra, Tanrı ona "Gibeon'da göründüğü gibi" ikinci kez göründü (1. Krallar 9:2). Aynı türden bir rüya deneyiminde kendisine, Tanrı'nın kendisini koruyacağı vaadi verildi. eğer sadece Yahveh'yi takip etseydi. Süleyman gördü ve dinledi. Her ne kadar yaşadıklarını açıkça unutmuş olsa da, Saul ve Davut gibi kendisi için de rüyanın kendisi insan bilgisinden daha fazlasıyla bir temas deneyimiydi. Hayallerden mahrum kalmak bir felaket olabilir.

Ancak İsrail krallarının başı giderek daha fazla belaya girdikçe, kendi rüyalarının kayıtları da sona erdi. Bunun yerine bize Rabbin sözünün İlyas ve Elişa'ya geldiği ve harika şeylerin gerçekleştiği söylendi. İlyas, İzebel'in öfkesinden kaçtıktan sonra, götürüldüğünü göstermek için uyurken bir melek gelip ona dokundu.

çölde bakıldı ve teselli edildi (1.Krallar 19:5). Horeb'deki mağarada yaşadığı deprem, yangın ve hala küçük ses deneyimi de esrarengiz bir görüm niteliğine sahipti (w. 11-18). Yine Ahab'ın ölümünden sonra Rabbin bir meleği İlyas'a Samiriye'deki yeni kralla olan ilişkilerini yönlendirmek için geldi (2. Krallar 1:3-4, 15). İlyas'ın yaptığı harika şeyler hayatının sonuna kadar anlatıldı. Ve sonra, peygamberin göğe alınmasıyla ilgili muazzam bir vizyoner deneyimle Elişa, aynı ruhun ve gücün mirasçısı oldu (2:9-12). İlyas bir kasırga tarafından yukarı alınırken, Elişa atları ve ateşten savaş arabalarını gördü, tıpkı daha sonra kendisine hizmet eden genç adamın da gördüğü gibi (6:17). O sırada, Suriye kralının güçleri tarafından kuşatıldıklarında, Tanrı, Elişa'nın hizmetkarının gözlerini, Elişa'nın sahip olduğu ruhsal güce ilişkin aynı gizemli vizyona açtı. Elişa hakkında harika şeyler söylenmeye devam edildi.

Elişa'nın ölümünden sonra, İncil'deki tarih kitaplarında kayıtlı bir görüm deneyimi daha vardı: Rab'bin meleği ileri çıkıp Sennacherib'in ordusunu Yeruşalim'in önünde yok ettiğinde (2 Krallar 19:35; İşaya 37:36). Bu olay, Davut'un bir zamanlar kendi halkına saldırdığını gördüğü meleklerin aynı yıkıcı yönünü içeriyordu. Böylece Eski Ahit'in tarihi kısmındaki rüya deneyimleri sona eriyor. Ancak 2. Tarihler'in sonuna kadar peygamberler kahinler olarak görülmeye devam etti. 4 Bu adamlar siyasi ve dini açıdan önemliydi çünkü yakın dünyanın ötesini görme gücüne sahip oldukları anlaşılıyordu.

Peygamberlik Geleneği ve Tesniye

Bu dönemin sonundan (MÖ sekizinci yüzyıl) MÖ altıncı yüzyıla kadar İsrail'de gelişen peygamberler kadar insanlığın tarihi ve dini yaşamı üzerinde etkisi olan çok fazla dini lider yoktur. Tanrı'nın ahlaki doğası ve dini çabaları hakkındaki anlayışları için ve Eski Ahit'te rüyalara ilk kez açıkça değer verilenler arasındaydı. Bu zamana kadar rüya deneyimleri kaydedildi ve bunlara göre hareket edildi ve analiz edilmedi. Ancak şimdi hepsi bir tür rüya benzeri deneyimin ilhamını anlatan peygamberler, gerçek rüya göreni sahte rüya görenden, yani rüyayı gören sahte kişiden ayırmak için gerçek endişelerini dile getirmeye başladılar. Hakiki tercüman sahte tercümandan, hak peygamber de sahte peygamberden. Rüyalarda ve görülerde başka bir gerçeklik alanının müdahalelerine açık olmayı ve bunları doğru şekilde yorumlayabilmeyi peygamberin özel görevlerinden biri olarak görüyorlardı.

Bu peygamberlerin yazıları, şu ya da bu şekilde, Tanrı'nın Ruhu insanların üzerine döküldüğünde, "oğullarınız ve kızlarınız, yaşlılarınız peygamberlik edecekler" şeklindeki temel fikri ifade etmekte hemfikirdir.

düşler görecek, gençleriniz görümler görecek" (Yoel 2:28).

Tanrı Pentekost'ta Ruhunu döktüğünde, Yeni Ahit'in yazarları bu pasajın önemine dikkat çektiler. Ancak Tanrı halkının yanında olmadığında, peygamberler Saul'la birlikte şunu iddia ederler: "Felaket üzerine felaket gelir, söylenti söylentiyi takip eder; peygamberden bir görüm arayacaklar; talimat rahipten, öğüt ise ihtiyarlardan yok olacaktır" (Ezek) 7:26).

Aynı temel düşünce İşaya 29:10'da da yer almaktadır; 32:15; Yeremya 31:34; Ağıtlar 2:9; Hezekiel 39:29; ve Mika 3:5-8. Bu nedenle, eğer hayat tamamen acı olmayacaksa, fiziksel olanın ötesinde bir şeye açık olan ve gerçek vizyonu ve gerçek rüyayı sahte olandan, gerçek kehaneti sahte olandan ayırt edebilen insanların olması şarttı. Bu bölümün girişinde önerdiğim gibi, bu pasajlar, rüya, görüm ve kehanet açıkça ayrılmaz bir şekilde birbirine bağlıdır.

Rüyaların doğru anlaşılmasına ilişkin bu endişe ilk kez Tesniye kitabında ifade edilmiştir. Bu kitabın gerçekten yedinci ve sekizinci yüzyıl peygamberlerinin görüşlerinden mi geldiği, yoksa onların başvurduğu daha eski bir gelenek mi olduğu, onun Yahudiler ve Hıristiyanlar arasındaki temel önemi ve otoritesi açısından hiçbir fark yaratmaz. Tesniye, çölde verilen imanı ifade eder ve bunun nasıl korunacağını açıkça belirtir. Ve Tesniye 13'teki peygamber ve rüya gören kişi söz konusu olduğunda, şartlı olarak belirtilmesi gereken hukuki bir sorun ele alındı.

Kanuna göre peygamberler ya da rüya görenler, "Başka tanrıların ardınca gidelim ve onlara kulluk edelim" derlerse yalan söylemiş olurlar. Harikalar gösterseler veya geleceği doğru olarak bildirseler bile, onlara kulak verilmemelidir. Peygamberlerin veya rüya görenlerin, şimdiki zamanın ötesini görme gücüne sahip oldukları basitçe bir gerçek olarak kabul edilir. Fakat eğer bu gücü İsrail'i Tanrısından uzaklaştırmak için kullanırlarsa, o zaman onların sözleri reddedilecek ve öldürülecekler (Tesniye 13:1-5). Ancak Tesniye'nin yazarının aklına, onları basitçe göz ardı ederek ya da hiçbir zaman değerlerinin olmadığını ileri sürerek rüyaları ortadan kaldırmak hiç gelmedi; bu, çağımızın basit çözümüdür. Bunun yerine, bu pasaj, rüya görme ve yorumlamanın kehanet işlevinin o kadar önemli olduğunu, bunu saptırmanın iğrenç bir suç olduğunu ve ölümle cezalandırılması gerektiğini ima ediyor. Bu nedenle, ters bir şekilde, rüya görenlere gerçek bir saygıyla davranıldı.

Elbette tüm bu mesele, İbranilerin, rüyaları ve vizyonları olan ve bunları yorumlayan kendi rahipleri olan İbrani olmayan insanlar arasında yaşamaları gerçeğiyle daha da karmaşık hale geldi; ve bu rahipler geleceği tahmin etmek için başka ilginç uygulamalar da kullandılar. İsrail'de açıkça kendi halkının pagan kahinlerden uzak durması yönünde bir irade vardı. Bu, Tesniye 18:9-22'de kayıtsız şartsız kabul edilmektedir; bu ayet, basitçe halk arasında bulunamayacağını belirtir.

İbranilerin ve Diğer Kadim Halkların Düşleri, oğlunu veya kızını ateşten geçiren veya kehanet uygulayan herkes veya herhangi bir kahin, kahin, büyücü, büyücü, medyum, büyücü veya büyücü. Bu pasaj, Levililer 19:26-31'de bulunan aynı gelenek gibi, genellikle rüya yorumlarına karşı bir yasak olarak alınırken, yazar pratikte İbranice kelimeleri tüm dini ifadeleri kapsayacak şekilde tüketmiş olsa da, her iki yerde de rüyalardan özellikle bahsedilmiyor. diğer insanların büyüsü.

Tesniye 18:9-22 dikkate değer bir pasajdır. Oldukça gelişmiş dini biçimleri ve ahlaki uygulamalarıyla Yunanlılar ve Romalılar arasında bile sıradan insanların batıl inançlarını engellemeye yönelik hiçbir girişim yoktu. Ancak burada açıkça ifade ediliyor. İsrailoğullarının, ciğer okuyan veya ölülerin ruhlarını çağıran pagan rahiplerle hiçbir ilgisi olmayacak. İsrail'in yaşamının ve kültürünün geliştiği dönemde bu tür uygulamalar Yakın Doğu'da yaygındı ve şüphesiz bu, İsrail çocuklarının rüyalarını yorum için bu tür rahiplere götürmemeleri gerektiği anlamına geliyordu. Ancak dikkat çekici olan kısım, insanlara ne yapmaları gerektiğini anlatan bir sonraki bölümdür.

Bu pasaj, yasada peygamberliğin temelini ve peygamberin vizyoner deneyimini kurmaya devam ediyor. Rab, halkına doğrudan konuşabilsin diye, onların arasından, Tanrıları RAB'bin sesini duyabilecek ve Sina'daki ateşi görebilecek kadar güçlü bir peygamber çıkaracak. Sözlerini peygamberin ağzına koyacaktır. Daha sonra verileni söylemek peygambere düşecektir. Halk dinlemeli ve Rab dinlemeyenlerin icabına bakacaktır, ancak peygamber için verilenin dışında bir şey söylerse veya başka tanrılar adına konuşursa ceza yine ölümdür. Dolayısıyla yasanın kehanetlere veya rüyalara değinen tek kısmı olan bu pasajlar, görüm ve rüyaların dinlenmesine karşı bir emir içermez; sadece Rab'bin sözünü ayırt edememeye karşı bir emir içerir. Bu, Tanrı'nın kendilerine gerçekten yaklaşabileceğine ve onlarla doğrudan konuşabileceğine inananlara gerçek bir sorumluluk yükledi. Onların yalnızca Tanrı'nın gerçekleşecek ya da gerçekleşecek olan sözünü söylemeleri gerekmiyordu; Aslında, Rabbin gerçek peygamberleri için son sınav, onların kehanetlerinin insanları Tanrılarıyla daha yakın bir birliğe yönlendirip yönlendirmediğini görmekti.

Peygamberler Rüya Sorunuyla Mücadele Ederler

Yeremya'nın rüyaların değeri sorunuyla boğuşmasına şaşmamak gerek (14:14; 23:16-32, 27:9; 29:8-9). Onun bir sorumluluğu vardı. Ayrıca rüyaların ve vizyonların nasıl anlaşıldığı konusunda şüpheci olmak için nedenleri vardı. Yeremya çevresinde, yaklaşmakta olduğunu gördüğü felaket karşısında insanların teselli edici sözler söylediğini duydu ve o, bunu yapmaya çalıştı.

Bu peygamberlerin sadece görmek istediklerini görmelerini sağlayan şeyin ne olduğunu hayal edin. Hezekiel gibi (Bölüm 13), o da gerçek kehanet rüyasını veya görümünü, kendi kendini kandıranlardan, tamamen kumaştan yapılmış "gösterişlerden" ayırmak için bir yöntem bulmaya çalıştı. (Ve kişinin kendi rüyalarını bile kontrol etmesi zor ve unutması kolaydır.) Ancak Yeremya, rüyanın kendisinin incelenmek üzere açığa çıkarılmasını önermek dışında (23:28) soruna gerçek bir çözüm getiremedi (23:28) ve o zaman yorumu denemesine izin verilir (28:9).

Isaiah belki de soruna daha sofistike bir bakış açısıyla yaklaştı (28:15; 29:10; 30:9). O da, ölümle antlaşma yapan ve kendilerini kurtarmak için insanlara duymak istediklerini söyleyenleri yargının beklediğini açıkça belirtti. Onlar, "cehennem kahinleri"ydi ve "ölülerle ilgili görüşleri" uzun sürmeyecekti (28:15, 18'deki harfi ifadeler). Kör oldular, bilinçsiz oldular. Ancak daha sonra yükü aldatıcı şeyler talep eden ve gerçekte gördüklerini onlara anlatan peygamberi dinlemeyen insanlara yükledi. Aslında İbrani peygamberler, bu sorunu çözerken, görüsel ilhamın doğasını ve yorumunu anlamaya çalışırken, rasyonel Yunanlılardan bile daha derine inmişler ve daha eleştirel bir tutum göstermişlerdir.

Ancak 1 Kings'te ima edilen bir adım daha vardı. Ahab peygamber Mikaya'dan gerçeği sorduğunda kral onun ölümüyle ilgili kehaneti duydu. Mikaya daha sonra kralın diğer tüm peygamberlerinin ağzında yalancı bir ruh haline gelen bir ruhla ilgili görümünü anlattı. Bunun üzerine içlerinden biri ayağa kalktı ve "yanağına tokat attı ve şöyle dedi: 'Rab'bin ruhu seninle konuşmak için benden hangi yoldan geçti?' Mikaya şöyle cevap verdi: 'O gün, saklanmak için iç odaya girdiğinde anlayacaksın' " (1. Krallar 22:24; 2 Tarihler 18:23).

Bu anlayış, sözleri neredeyse bir görümde şekillenmiş gibi görünen, az bilinen ama çok önemli olan Habakkuk kitabında ("Habakkuk peygamberin gördüğü kehanet" (1:1, italikler bana aittir)) tamamen gelişmiştir. Peygamber bu mektubun nasıl karşılandığını anlatırken şöyle dedi: "Nöbet direğimin yanında duracağım ve surların üzerinde duracağım; bana ne diyeceğini görmek için nöbet tutacağım" (2:1, italikler bana aittir) ).

Sanki peygamberin tek başına iç gözetleme kulesine gitmesi gerekiyormuş gibi. The Interpreter's Bible'da bu satırların yorumunda Charles Taylor, vizyonun "ayakları kendinden emin bir beklentinin sağlam temeli üzerinde olan ve etrafına bir bakmak için zahmet ve çabanın biraz üzerinde yükselen kişiye geldiğini" yazıyor. Tanrı'nın vahyi herkes için mevcut olsa da aslında herkes tarafından alınmaz; insan ileriye bakmalı veya bir bekçinin dikkatli durması gibi tetikte olmalıdır."

Ve vizyon geldiğinde, bu vizyonlarla ilgilidir. Vizyonun oluşması ve olgunlaşması kendi zamanını alır. Kendi zaman çizelgesine ve doğru zamanda ilerleme iradesine sahip bir yerden geliyor.

Peygamberin görevi de bunu herkesin bilmesi için ortaya koymaktır. Peygamberin sözleri şöyleydi: "Sonra Rab bana cevap verdi ve şöyle dedi: Görümü yazın; onu levhalara açıkça yazın ki koşucu okuyabilsin. Çünkü belirlenen zaman için hâlâ bir görüm var; sondan söz ediyor ve Yalan söylemez. Gecikmiş gibi görünüyorsa, mutlaka gelecektir, gecikmeyecektir. Onların ruhu doğru değildir, fakat doğrular imanlarıyla yaşarlar." 2-4).

Vizyonun özerkliği ve gerçekliği hakkında bundan daha açık konuşmak zor olurdu. Ve tavsiye mükemmeldir: Bunu yazın, çünkü vizyon başka konularda kolayca yutulur ve sonra unutulur.

Büyük İbrani peygamberlerin tümü, mesajlarını Tanrı ile bir tür doğrudan yüzleşmeden ya da yorumlanması gereken bir tür vizyoner deneyimden alıyor gibi görünüyordu. Ya görüntüler gördüler: Amos'un bir çekül görüntüsünü (7:7), Yeremya'nın bir badem ağacı dalını görmesi (1:11), Rab Yeşaya'nın tam teçhizatla tahtında oturması (6:1) ya da Hezekiel'i görmesi gibi. onun güzelce spesifik sekansları - ya da onların varlığı Tanrı'nın Ruhu tarafından ele geçirilmişti ve onlar Tanrı'nın sözcüsü olarak konuşuyorlardı. Psikolojik olarak, görüntülerin sahip olduğu görsel ekrana sahip olmak ile konuşmayla sonuçlanan motor merkezlere sahip olmak arasında çok az fark vardır. Belki daha sonraki peygamberlerde deneyim sırasında biraz daha bilinçli kontrol ve farkındalık vardı, belki de yoktu. Onlar kendileri rüya deneyimi, görüm, Tanrı'nın sesinin duyulması veya Ruh'un etkisi arasında çok açık bir ayrım yapmıyorlardı. Önemli olan gerçek görüntüler değil, onların önemini görme ve bundan bahsetme konusundaki kehanet yeteneğiydi. Pek çok insan bir badem dalı veya bir çekül görmüş olabilir, ancak bunun önemini görmek ve ondan söz etmek peygamberlik kişiliği gerektirir.

Aynı zamanda, peygamberlerin de kabul ettiği gibi, onların deneyimleri, Tanrı'nın Ruhu kendilerine sunulduğunda ve ister kendilerinin ister başkasının hoşuna gitse de gitmese de gerçekleşti. Jeremiah, konuşmak zorunda kaldığı kötülükler kadar, neredeyse kendi konuşma zorunluluğundan da yakınıyordu. Jerome'a göre yüzyıllar sonra bile Yahudiler, taht arabasına dair muhteşem vizyonun yer aldığı Hezekiel Kitabı'nın başlangıcını otuz yaşın altındaki kişilerin okumasını yasakladı. Hezekiel'in görümlerinin en ünlüsü olan kuru kemikler vadisi (37:1-14), Tanrı'nın elinin, onu kendi kavrayışı içinde kaldırıp indiren eylemi olarak tanımlanıyordu. Bu deneyim, diğer birçok kehanet deneyimi gibi, hatta kaldırılıp başka bir yere indirilmeye kadar bir rüyanın tüm niteliklerine sahiptir. Hezekiel'in görüntüleri, son yıllarda çok az çalışılmış olmasına rağmen, şarkılarda ve edebiyatta iyi bilinmektedir. Bunlar, derinlik psikolojisinin kolektif bilinçdışı olarak adlandıracağı şeyin, bilinçli zihnin ötesinden ve çoğu zaman kişisel deneyimin sınırlarının ötesinden gelen gerçek üretimleridir. Karşılaştırılabilir rüyalar ve vizyonlar bugün hiçbir şekilde bilinmiyor; içinde

Aslında yakın zamanda bana benzer nitelikte bir deneyim, bunu alan bir papaz tarafından anlatıldı. Hezekiel'deki görümlere özel atıflar 1:1'de bulunur; 7:26; 8:3; 11:24; 12:22, 27; 13:7, 16, 40.2 ve 43.3. Çoğu İncil eleştirmenlerinin büyük olasılıkla Hezekiel'in elinden çıktığını düşündüğü bu pasajlar, peygamberin temel mesajını içeriyor.

İşaya 1:1, kendisine gelen görüntüden bahsederken, 6:1'de o sadece "görüyor". Bununla birlikte, bu uzay-zaman sürekliliğinin dışında bir şey, vizyon biçiminde bir şey gördüğü çıkarımı açıktır. İşaya'daki görümlere ilişkin diğer spesifik referanslar 21:2; 22:1; ve 29:7, 11. Son ayette Yeşaya, bu görümlerin insanlara mühürlü bir kitap gibi geldiğinden yakınıyor ve onlar da öyle istiyor. Ayrıca, Rab'bin konuşmasını beklemek yerine pagan kuluçka uygulamasına yönelen ve "mezarlarda oturup geceyi gizli yerlerde geçirenleri" de kınıyor (65:4).

İkincil peygamberler arasında Hoşea, Rab'bin sözünü aldı ve kendi kayıtlarına göre, suçluluk vizyonu (12:10) denilebilecek şeyi yaşadı. Obadiah'ın kitabı şu sözlerle başlıyor: "Obadiah'ın vizyonu." Rab'bin sözü Mika'ya geldi ve o "gördü" ve sahte peygamberlere şu uyarıyı iletti: "Bu nedenle sizin için vizyonsuz gece ve sizin için vahiy olmadan karanlık olacak... yanıt Tanrı'dan gelir" (3:6-7).

Onun anlamı, onlar doğruyu görmeye başlayıncaya kadar Tanrı'nın artık peygamberlere rüyalarda cevap vermeyeceği olabilir. Son olarak, Nahum'un Ninova'nın başına ne geleceğine ilişkin çarpıcı vizyonundan sonra, daha önce tartıştığımız Habakkuk Kitabı ve ardından peygamber Zekeriya'nın anlattığı görümler, rüyalar ve melekler gelir. İbranilerin şehirlerini ve tapınaklarını yeniden inşa etmek için Yeruşalim'e döndükleri sırada yaşanan deneyimler, bu çalışmaya umut ve cesaret verdi. İlk altı bölümün neredeyse tamamı, peygamberin bir melekle konuştuğu ve görüntüleri o kadar detaylı gördüğü, onları tam olarak anlamak için uzun analizler gerektirecek kadar detaylı gördüğü vizyon üstüne vizyondan oluşuyor. Bu deneyimler, İbranice'de basitçe peygamberin "gece gördüğü" (Zek. 1:8) olarak tanımlanan bir rüyayla başladı (örneğin Moffatt bunu böyle tercüme ediyor) ve aşağıdaki görümler de aynı zamanda gelmiş olabilir. yol. Daha sonraki bir bölümde peygamber, kahinleri yalan görmekle ve sahte rüyalar anlatmakla suçladı (10:2) ve bu suçlamayı, "peygamberlerin gördükleri görümlerden utanacakları" bir arınma günü öngörerek sürdürdü. peygamberlik ediyorlar” (13:4).

İbrani Şiir Geleneğinde Düşler

Bu deneyimlere ilişkin kehanet anlayışının yanı sıra, "yazılarda" geliştirilen rüyaya ilişkin de benzer bir değerlendirme vardı. Eski Ahit'in bizim için incelememiz gereken bu son kısmı şunları içerir:

Kutsal Yazıların ne kanun, ne tarih, ne de kehanet olmayan kısımları. Bunların arasında Mezmurlar Kitabı ve Eyüp Kitabı muhtemelen insanların adanmış yaşamları üzerinde Yeni Ahit dışında yazılan herhangi bir şey kadar büyük bir etkiye sahip olmuştur. Burada rüyalara ve vizyonlara ilişkin çok çeşitli edebi referanslar buluyoruz.

Mezmurlar'daki imgeler selinin ortasında, görümler ve rüyalara ilişkin üç özel gönderme ve birkaç şiirsel ima vardır. Mezmur 89:19, Tanrı'nın bir görüntüde kutsal olanıyla konuştuğunu söylerken Mezmur 73, rüyayı, kişinin kötülük imajını küçümseyerek uyandığı bir vahiy kabusu olarak tasvir eder (ayet 20). Mezmur 126:1'de rüya, gerçekleşen dileklere benzetilir.

Mezmur yazarı, karanlıkta uyku veya uyanık saatler arasında çok net bir ayrım yapmadan sık sık geceleri Tanrı ile birlikteliğinden söz eder. Antik kültürlerde kuluçka uygulamasına ilişkin mevcut çalışmalar, bu pasajların birçoğunda bu uygulamanın izlerini görmektedir. Andre Caquot, Les Songes et Leur Interpretation'da Kenan ve İsrail rüyaları üzerine yaptığı çalışmada özellikle Mezmurlar 17, 63 ve 91'e atıfta bulunuyor.5 Geceyi yerde geçirmenin İsrail'de bilinen bir ağıt ayini olduğunu göstererek şu alıntıyı yapıyor: Mezmur 91'in eski ayetleri: "Ne mutlu Yüceler Yücesi'nin yanında sığınakta kalan, Her Şeye Gücü Yeten Tanrı'nın gölgesi altında yaşayan, "gecenin dehşetinden" korunan adama (91:1, 5 moffatt). Mezmur yazarı yine Tanrı'nın geceleyin ruhunu sınadığını haykırır ve şu sonuca varır: "Ama senin lütfunu görmek için uyandığımızda masum hayatlarımız senin lütfunla sevinsin, doyalım" (17:3,15 moffatt). Norveçli yazar Sigmund Mowinckel, bu mezmurun kuluçka ile yakın bağlantısını göstermiş ve aynı şeyin Mezmur 63'te de görüldüğünü öne sürmüştür: "Seni yatakta andığımda ve geceleri sana daldığımda, ruhum sana yapışıyor. sana yakın, sağ elin beni sımsıkı tutuyor; çünkü sen bana yardım ettin ve kanatlarının gölgesinde sana övgüler yağdırıyorum" (63:6-8 moffatt).

22:2 ve 32:4'te olduğu gibi rahatsız edici gecelere başka atıflar da olsa, mezmur yazarı aynı zamanda güven içinde uyuyabileceğini de söyler, bunu yalnızca Rab verir (3:5; 4:8). Ve geceleri şarkısı Mezmur yazarıyla birliktedir (42:8), tıpkı Süleyman'ın Ezgileri'ndeki (5:2) uyuduğunu ama kalbinin uyandığını söyleyen kız gibi. Elbette gece mevsiminde mezmur yazarları, Tanrı'nın vahyi olarak bildikleri bir şeyin kendilerine ulaştığını fark ettiler.

Mezmur boyunca, Tanrı'nın elçileri olan, kötüleri yok eden ve doğrulara yardım eden meleklerden de söz edilir. Ebedi Tanrı'nın intikamcı kolundan Mezmur 35:5-6 ve 78:49'da söz edilir, ancak 34:7'de; 68:17; 91:11; 103:20; 104:4; 148:2 Rab, melekleri aracılığıyla sağladığı koruma ve güçten ötürü övülür. Bunlar mezmur yazarı için sıklıkla mevcut olan gerçeklerdi.

Atasözleri'nde rüyalar, görümler, melekler veya buna benzer şeyler hakkında çok az endişe vardır. Son derece "pratik" bir kitaptır. Uyku hakkında en çok söylediği şey, ona çok fazla kapılmamamız gerektiğidir.

çok sık. Vaiz'in şüpheci vaizi bir adım daha ileri giderek rüyalara kibrin bir başka örneği olarak bakar (5:3, 7). Bir aptalın korkularından başka bir anlam taşımazlar ve tek sonuçları boş sözlerdir. Hıristiyan kilisesinin tarihi boyunca, rüyaların hiçbir değerinin olmadığı iddiasını desteklemek için bir kanıt metnine ihtiyaç duyulduğunda, Yaratılış, Sayılar, 1 Samuel, 1. ah Habakkuk. Ancak yine de her kitabı Eski Ahit'teki göreli değerine göre tartmak zorunda kalsaydık, Vaizler kesinlikle biraz hafif kalırdı. 6

Eyüp ve Daniel Düşleri ve Vizyonları Görüyor

Bazı açılardan Eski Ahit'in edebiyatının en önemli eseri olan muhteşem Eyüp Kitabı'nda, Tanrı'dan gelen iletişimler olarak rüyalara yine büyük bir saygı görüyoruz. Ard'da her zaman olduğu gibi hayallerin ciddiye alındığı yerde, vizyonlara karşı da aynı tavır sergileniyor. Eyüp, yaşadığı tüm zorlukların yanı sıra, Tanrı'nın kendisini geceleri rüyalar ve görümlerle korkuttuğundan şikayet ediyordu: "Öyleyse sen beni düşlerle korkutuyorsun ve görümlerle beni dehşete düşürüyorsun" (7:14). Elifaz aynı zamanda "ölümlülerin derin uykuya daldığı gecede görülen görüntülerden" de dehşete düşmüştü (4:13). Kaygı ve nevroz sancıları içindeki birçok modern, bu gece korkularında Eyüp'le yoldaşlık hissetmiş ve teselli bulmuştur. Zophar'ın konuşmasında paralellik daha da ileri götürüldü; anlayışı ona, günahkarın gecenin rüyaları ve görümleri gibi ortadan kaybolacağını söylüyordu (20:8).

Eyüp'teki rüyalarla ilgili en önemli pasaj, Tanrı'nın insanlarla iki şekilde konuştuğunu savunan Elihu'nun konuşmasında bulunur. Bir kez konuşur ve sonra "bir rüyada, bir gece görüsünde, ölümlüler yataklarında uyuklarken derin bir uykuya daldıklarında, kulaklarını açar ve onları uyarılarla korkutur" (33:15-16). ).

Allah'ın insanlara bu şekilde davranmasındaki amaç, onları kendine döndürüp Çukur'dan uzaklaştırmaktır. Bu bölümde (33:22-24), muhtemelen vizyonun bir parçası olarak, yok edici ve koruyucu meleklerden de bahsedilmektedir. Eyüp Kitabı'nın yazarı, Tanrı'nın, rüyalarda ve görümlerde şaşmaz terimlerle dile getirilebilecek bazı şeyleri söylediğine inanıyordu. İnsanın rüya görmesinde neler olabileceğine dair bir değerlendirmeyi daha açık bir şekilde ifade etmek zor olurdu. Eyüp'e göre rüya, Tanrı'nın kendisiyle doğrudan iletişime giriş olabilir.

Bu noktada Ağıtlarla ilgili bir şey söylemek gerekiyor. Bu kitap peygamberlerden ziyade İbranice Kutsal Yazılar'daki yazılar arasındadır ve aslında kitap bir ağıt mezmurudur. Burada yakınılan diğer ıssızlıklar arasında -bunlar gerçek ve korkunç olanlardır- vizyonun artık peygambere gelmemesi de vardır. Bu, insanların başına gelebilecek her şey kadar trajiktir (2:9).

İbranice İncil'e aşina olmayanlar, bu noktada Daniel Kitabının ele alındığını gördüklerinde de şaşırabilirler. Ancak İbranice onu peygamberlerden açıkça ayırıyor ve daha sıradan ve somut tarihlerden çok Eyüp ve Ester'e benziyor. Rüyalara ve vizyonlara ilgi duyan biri Daniel'de bir gün geçirebilir. Burada da yine iki deneyim sürekli olarak eşitleniyor. Daniel bilgedir ve bilgeliği büyük ölçüde rüyaları ve görümleri yorumlamasında açıkça görülmektedir (1:17; 5:12). Hikaye henüz başlamamıştı ki, Nebuchadnezzar'ın unuttuğu ama artık uyuyamayana kadar onu rahatsız eden bir rüya vardı (2:1). Daniel bu durumu duyduğunda, hiçbiri ona rüyasını anlatamadığı için Babil'in bilge adamlarını (rüya yorumcularını) öldürmek üzereydi. Ve Allah, kralın rüyasını Daniel'e bir gece görüşünde ve onun yorumunda açıkladı. Daha sonra Tanrı'nın krala göstermeye çalıştığı geleceğin gizemlerini bildirerek Nebukadnetsar'ı tatmin edebildi. Bu noktadan itibaren Daniel'in mahkemedeki konumu güvence altına alındı.

Kitabın geri kalanı rüyalarla dolu. 4. Bölüm, kralın deliliğini öngören görümünü içerirken, yedinci bölümün tamamı Darnel'in dört canavarla ilgili rüyasına, sekizinci bölüm ise güçlü koçla ilgili görümüne ve yüzüstü yerde derin bir şekilde uyurken ona verilen yoruma ayrılmıştır. . Bu noktaya kadar rüyalardan ve vizyonlardan neredeyse aynı nefeste, ayrım yapılmaksızın bahsediliyor ve içerik açısından kesinlikle ayırt edilemiyorlar. Buradan itibaren ilgi uyanık vizyona kaymış gibi görünüyor. Daniel'e verilen iki görüm daha (9:21-27 ve 10:5—12:13) son bölümde detaylandırılıyor. Uzun tahmininin ortasında Daniel, şiddet uygulayan insanların vizyonu gerçekleştirmek için ayağa kalkacaklarını ancak başarısız olacaklarını belirtiyor (11:14). Buna ek olarak, duvardaki el yazısının hikayesi (bölüm 5) şüphe götürmez bir grup vizyonu niteliğine sahiptir ve Shadrach, Meşak ve Abednego gibi Daniel de melekler tarafından aslanların ininden serbest bırakılır. (6:22; 3:28). Aslında Daniel Kitabı bu deneyimlerle o kadar çok ilgileniyor ki, buna "Bir Rüya Romanı" alt başlığı da verilebilir. Ve bu, Eski Ahit'i kapatacağımız nottur.

Apokrif

Ancak Eski Ahit'ten Yeni Ahit'e adım atarken tam olarak bir boşluğun üzerinden geçmiyoruz. Apokrif, Eyüp ve Daniel'in ruhunu sürdürüyor ve Nasıralı İsa'nın zamanında Yahudiliğin içinde yıkandığı ruh da buydu. Apocrypha'nın İncillerimizden çıkarılmasından sonra bu gerçek kolayca unutuldu; aslında bastırılmıştı. Apokrif kitaplar, Eski Ahit'in Yunanca tercümesi Septuagint'te bulunan ve artık İbranice Kutsal Yazılar kanonunun bir parçası olmayan kitaplardır. Hıristiyanlığın yükselişiyle

İbranice Kutsal Yazılardaki kitapların listesini kapatmak gerekliydi ve Hıristiyan kilisesiyle ilişkili olabilecek, yeni üretildiği bilinen veya belki de kalitesiz olduğu bilinen kitaplar İbranice Kutsal Kitaptan çıkarıldı.

Ancak Hıristiyan kilisesi Reform zamanına kadar bu kitapların Eski Ahit'in diğer kitaplarıyla hemen hemen aynı yetkiye sahip olduğunu düşünüyordu. Aslında İbrani ve Hıristiyan İncilleri arasında bir fark olduğunu açıkça açıklayan ilk kişi, beşinci yüzyılda Aziz Jerome'du. Ancak bugün İncil öğrencisi olmayan ortalama bir Protestan Apocrypha'nın ne olduğunu pek bilmez ve dolayısıyla İsa'nın doğumundan hemen önceki yüzyıllarda rüyalar ve görümlerle ne kadar ilgilenildiğine dair hiçbir fikri yoktur. Bu ihmal edilen kitaplardan altısı bir şekilde rüya deneyimleriyle ilgilidir ve en önemlilerinden üçünde rüyalar, Apokrifa'da anlatılan Esther'in daha eksiksiz öyküsünün yanı sıra, aksiyonun merkezinde yer alır.

2 Esdra'da, Ezra yatağında uzanmış ülkesinin üzücü kaderine üzülürken, Yüceler Yücesi'nden melek Uriel onu teselli etmek için gönderilmişti (4:1-4). Melek, işaretleri yorumlamak ve bazı görümsel görüntüleri onun önüne koymak için o zamanlar başrahip olan Ezra'ya üç kez geldi. Sonra ona şöyle dedi: "Ama yarın gece burada kalmalısın ve Yüceler Yücesi, Yüceler Yücesi'nin son günlerde yeryüzünde yaşayanlara ne yapacağına dair görümleri sana rüyalarda gösterecek" (10:58) -59 iyi hız). Görünüşe göre bu, Tanrı'nın mesajını iletmesinin normal yoluydu. Ezra rüyasında sayfalarca süren görüntüler görmeye başladı. Bunlar ona bazen melek Uriel tarafından, bazen de Tanrı tarafından yorumlanmıştır. Daha sonra insanlara peygamberlik etti.

Tobit Kitabı, sürgündeki babasına yardım etmek için çıktığı yolculukta melek Raphael'in Tobias'a rehberlik ettiği keyifli bir hikaye. Aynı zamanda, Sarah'ya musallat olan ve bütün kocalarını yok eden cinleri yendiler ve böylece Tobias'a bir eş sağladılar. Ancak hikaye meleği somutlaştırmıyor. Bunun yerine, Raphael'in görünüşünün bir vizyon olduğunu beyan etmesine olanak tanıyor. "Bunca gün sana göründüm, ne yedim ne de içtim ama sen bir görüntü gördün. Şimdi Tanrı'ya şükret, çünkü beni gönderene gitmem gerekiyor ve sen de yazmalısın." bunların hepsi bir tomarda gerçekleşti" (12:19-20 goodspeed).

Mordekay'ın Tanrı'nın amacının bir açıklaması olarak gördüğü ve her ayrıntısını anlamaya çalıştığı rüyası (11:5) ile başlar . Hikaye, tüm siyasi imalarıyla birlikte ilerledikçe, Mordecai rüyasının gerçekleştiğini görür ve sonunda şöyle der: "Bunlar Tanrı'dan geldi. Çünkü bu konularla ilgili gördüğüm bir rüyayı hatırlıyorum ve bunların hiçbiri gerçekleşmedi." yerine getirilmedi” (10:5).

Süleyman'ın Bilgeliği, Tanrı'nın her şeye gücü yeten emrinin cennete bile dokunan felaket ve ölüm getirdiği zamanı anlatır. Yazar, korkunç rüyalardaki hayaletlerin insanları rahatsız ettiğini, neden acı çektiklerini bilmeden ölmemeleri için onları rahatsız edici korkularla uyardığını söylüyor (18:17-19). Sirach'ın bilgeliği olan Ecclesiasticus'ta çoğu rüya hakkında ifade edilen zıt bir görüşü buluyoruz (34:1-7); aptallar için yaratılmışlar, sırf bunu buna karşı, yüzü yüze, gölgeyi gölgeye karşı koymak için. Ve ilahi olduklarında yaptıkları tek şey yasanın yerine getirilmesini engellemektir. Ancak yine de yazar tüm rüyaları yanılgı ya da aldatma olarak bir kenara atamaz, çünkü bazılarının Yüceler Yücesi'nin ziyareti olarak geldiğini ve ciddiye alınması gerektiğini görür. Sirach'ın olumsuz yorumları da Orta Çağ boyunca aktarıldı ve Roma Katolik çevrelerinde bu güne kadar insanlar rüyaların değerini küçümsemek istediklerinde alıntılandı.

Heliodorus'un 2 Makabiler'deki (3:22-30) vizyonu, Pavlus'un Şam yolundaki vizyonunu hatırlatıyor. Her iki durumda da, vizyonu alan kişi yere vurulmuş ve daha sonra ayağa kaldırılmıştır. Pavlus'un Ananias tarafından iyileştirildiği yerde Heliodorus, canlı ve ayrıntılı görüşünün ardından, başrahibin duaları sayesinde ona yardım etmek için geri dönen, gördüğü meleklerin aracılığıyla iyileşti. Ve anlatı esasen Judas Maccabeus'un adamlarına ilham verdiği için anlattığı "inanmaya değer bir rüya, bir tür vizyon" olan rüyasıyla bitiyor (15:11 iyi hız). Bu rüyasında eski başrahip Onyas'ı başka bir adamla birlikte gördü; bu adamın Yeremya olduğu ortaya çıktı ve bu adam Yahuda'ya, düşmanlarını vurması için Tanrı'nın bir armağanı olan altın bir kılıç hediye etti (15:12-16). Ve yaptı. İnsana İskender'in ve başrahip Jaddus'un Kudüs'ü tehlikeden kurtarmak gibi tam tersi bir sonuca yol açan rüyaları hatırlatılıyor.

Bu yazıların tamamına baktığımızda, Eski Ahit ve Apokrif yazarlarının önemli gördükleri rüyalar ve görümler hakkında bir inançları olduğu sonucuna varmamız gerekir. İnsanlar rüya gördüklerinde ve gerçek vizyonlar gördüklerinde, başka bir dünyanın atılımını deneyimlediklerine inanıyorlardı. Bu, Yüceler Yücesi Tanrı'nın ya da Yahveh'nin erkeklere ve kadınlara söylenmesi gerekenleri söylemesinin bir yoluydu. Bu, meleklerin ortaya çıkma ve insanlarla temas kurma şekliydi. Bu, peygamberlik ilhamından pek ayırt edilemeyecek bir deneyimdi. Gerçekten de, onlar hakkında başka ne söylerlerse söylesinler, Yahudi yazıları rüyaların ve görümlerin değerini nadiren anlamsız buluyordu. Bu deneyimlerle çok fazla ilgilenmenin batıl inançlara veya yanılsamaya yol açabileceğini fark ettiler, ancak yine de bunların içsel değerleri inkar edilmedi. Ayrıca insanların rüyalar ve görümler konusunda kandırılabileceğini, hatta yalan söyleyebileceğini ve bilinçsiz ya da bilinçli olarak yapılan bu aldatmacaya karşı dikkatli olunması gerektiğinin farkına vardılar. Gerçekten bu yazılar

İbrani halkının rüyaların ve görümlerin değeri ve bunların Eski Ahit ve Apokrif'te bulunan vahiy açısından ne kadar temel olduğu konusunda inandıkları ve öğrettikleri hakkında çok az şüphe bırakın. Rüya teorisinin önemli bir parçası olduğu ilhamla ilgili bu inancı açıkça anlamadıkça, bu kitabı veya yazıldığı ruhu anlamak zordur.

Daha Sonra Yahudi Edebiyatında Rüyalar

Yaratılış'tan Apokrif'e kadar görülen rüyalara duyulan saygı, daha sonraki Yahudi edebiyatında da devam ediyor ve hatta büyüyor. MS 200 ile MS 500 yılları arasında yazılı hale getirilen Babil Talmud'unun açılış bölümünde rüyalarla ilgili dört bölüm (55-58) bulunmaktadır. Yahudilikte Eski Ahit'ten sonra ikinci sırada yer alan bu kitap, ünlü hahamların sözleri ve Kutsal Kitap yorumlarından oluşmaktadır. Bu dönemde İsrail'in ünlü liderlerinin birçoğu rüyaların değerinden söz etmiş ve rüyaların yorumlanmasını teşvik etmiştir. Haham Hisda, yorumlanmamış bir rüyanın okunmamış bir mektuba benzediğini söyledi. Rüyalar burada özellikle öteden, ruh dünyasından veya Tanrı'dan gelen bir atılım olarak tanımlandı. İyi rüyalar ve kötü rüyalar vardı ve oruç tutmak, kötü rüyalardan kaçınmanın en iyi yollarından biriydi. Ancak kötü olanlar çoğu zaman tövbeye yol açtığı ve daha dönüştürücü bir etki yarattığı için daha değerliydi.

Yahudi Ansiklopedisi rüyalarla ilgili mükemmel bir makaleyi şu sözlerle özetliyor: "... en ünlü öğretmenlerin sık sık rüyaları tartışması ve onlarla ilgili öğretileri dile getirmesi, rüyaların Yahudiliğin entelektüel liderleri üzerinde bile güçlü bir etki yarattığını gösteriyor. kural; onlar hakkında şüphe istisnadır." 8 Bu makaleye göre rüya yorumcularına o kadar çok değer veriliyordu ki, hizmetlerinin karşılığında neredeyse her zaman onlara para ödeniyordu.

Yahudi filozoflar arasında da rüyalara aynı saygıyı görüyoruz. Eusebius'a göre İskenderiyeli büyük Yahudi Helenist Philo, rüyalar üzerine üçü kayıp olan beş kitabın yazarıydı. Bunlardan Yusuf'un ve çevresindeki diğer kişilerin rüyalarını konu alan iki tanesi Philon'un diğer eserlerinde de geçmektedir. Aristoteles'in düşüncesini daha sonraki Yahudi teolojisine entegre etmeye çalışan teolog İbn Meymun'un çalışmalarının da gösterdiği gibi, aynı duygu orta çağda da devam etti. O dönemin Yahudiliği üzerindeki güçlü etkisi nedeniyle ikinci Musa olarak anılan bu adam, rüyaların bir tür kehanet olduğuna inanıyordu ve bu düşüncesini baş eseri Şaşkınlar için Rehber'de dikkatle dile getirmişti.

Temel ve en yüksek işlev, duyular hareket halindeyken ve hareket halindeyken gerçekleştirilir; çünkü o zaman [hayal gücü], bir dereceye kadar, uygun olduğu ölçüde ilahi ilham alır.

bu etki. Bu, doğru çıkan rüyaların ve aynı zamanda kehanetin doğasıdır; fark nitelik değil niceliktir. . . . Benzer şekilde, hayal kurma yeteneğinin uyku sırasındaki eylemi, kehaneti aldığı andaki eylemiyle aynıdır, ancak ilk durumda tam olarak gelişmemiştir ve henüz en yüksek derecesine ulaşmamıştır. 9

Bir zamanlar Hıristiyanlar tarafından Zohar aracılığıyla çok iyi bilinen ve Avrupa biliminin ve düşüncesinin gelişmesinde büyük rol oynayan Kabalistik harekette, rüyaların ilahi iletişim olarak görülmeye devam ettiğine dair kanıtlar vardır. Bu yazılarda rüyaların kehanetin olgunlaşmamış meyveleri olduğu söyleniyordu. Yine Hasidizmin daha sonraki babaları da benzer bir bakış açısı sergilediler. Hasidizmle ilgili bu hikayeler Martin Buber tarafından iyi bir şekilde toplanmış ve yeniden anlatılmıştır. Bunların arasında örneğin hayallerinin peşinden giden ve sonunda büyük bir hazineye ulaşan Krakowlu Haham Eisik'le ilgili olan da var.

Rosenbaums of Zell kitabı, bu hareketlerden ilki olan Kabala'nın düşüncesini kendi zamanımızın tarihine taşıyor. Bu çalışma, on dokuzuncu yüzyıl Almanya'sındaki haham bir ailenin öyküsünü bazı ayrıntılarıyla anlatıyor. Aynı zamanda onların bazı yazılarını da ortaya koyuyor; burada bu hahamlara aydınlanma verilmesinin başlıca yollarından birinin rüyalar yoluyla olduğu açıkça görülüyor. Anlatılanlardan biri, Mesih figürünün (Mesih) Yahudi düşüncesine entegrasyonuyla ilgilidir. 10

Rosenbaums of Zell'de ayrıca, Almanya'daki Yahudi cemaatinin yok oluşunu resmeden ve Hitler'in iktidara gelmesinden yarım yüzyıl önce ve Siyonist hareketin siyasi bir gerçeklik olarak öne sürülmesinden yaklaşık yirmi yıl önce görülen bazı rüyalar anlatılmaktadır. Bunlar, bu etkili ailenin üyelerinden biri olan Reb Hile Wechsler'in 1880'lerde gördüğü rüyalardı.

Bu rüyalar birden fazla kez gerçekleşti ve o kadar zorlayıcı nitelikteydi ki, onları Yahudi dünyasına aktarma dürtüsünü hissetti; rüyalarının açıklaması tipik kabalistik ideolojiyi gösteriyor. Ne zaman bu tür rüyalardan sonra uyansa, Kutsal Yazılardan ona uygun yorumu veren bir ayet dudaklarında geziniyordu. Yine de doğası gereği rasyonel bir insan olduğunu ve fantezilere kapılma eğiliminde olmadığını söyledi. 11

Bu rahatsız edici rüyaları ele alma şekli de bunun genç haham için de geçerli olduğunu gösteriyor. Talmud'dan ve inancının diğer kaynak eserlerinden, rüyalara ne kadar önem verebileceğini ve onları pratik dünyayla ilişkilendirmede ne kadar ileri gidebileceğini düşünerek işe başladı. Wechsler, hayallerinden ve onlara yönelik bu katı rasyonel yaklaşımdan yola çıkarak, Yahudi cemaatinin anavatanları Filistin'e dönüşünü teşvik etmeye yönlendirildi. Dolayısıyla, yalnızca rasyonalizmin değil, aynı zamanda rüyaların değersizleştirildiği bir dönemde, bu son derece dindar Yahudi hahamlar hâlâ dini aydınlanma ve kehanet anlayışı için rüyalarını dinliyorlardı. James Kirsch, The Reluctant Prophet adlı kitabında bunu derinlemesine tartışıyor.

Yahudi liderlerin ve bilim adamlarının bu tutumu popüler Yahudi düşüncesinde benimsendi ve yaşatıldı. 1902 gibi geç bir tarihte, ünlü rüya kitabı Pitron Halomot'un çevirisi New York'ta yayımlandı; Bu, Jacob Almoli'nin Konstantinopolis'in Türk işgali sırasında yazdığı bir kitaptı. Esasen bu gerçekler, Eski Ahit'te yer alan rüyalara yönelik tutumun, İsrail'in haham, felsefi ve popüler geleneklerinde günümüze kadar varlığını sürdürdüğünü göstermektedir. Joel Covitz, Gecenin Görüntüleri'nde Almoli'nin muhteşem bir anlatımını veriyor.

Diğer Yakın Kültürlerdeki Rüyalar

Tahmin edilebileceği gibi, rüyalara ilgi hiçbir şekilde İbraniler arasında benzersiz değildi. Eski Ahit eski ve oldukça gelişmiş bir gelenekten doğmuştur. Yunanlılar papirüse bir kelime koymadan çok önce, Küçük Asya'nın ve Dicle ve Fırat vadilerinin Sami kültürleri kapsamlı ve sofistike bir literatür kaydediyordu. Bu yazılarda ortak olan fikirlerden biri, insanoğlunun kontrolü dışında ruhsal (aynı zamanda fiziksel) gerçekliklerin var olduğu ve bunların neye benzediğini ve insanlara karşı nasıl eğilimli olduklarını öğrenmenin bir yolunun, onları dinlemek olduğu inancıydı. hayaller ve vizyonlar. Tanrılar ve tanrıçalar, iblisler ve melekler (kadim insanların kendilerini çevrelenmiş buldukları bu fiziksel olmayan gerçeklikler) kendilerini rüyalarda açığa vuruyorlardı. Tarihi en az M.Ö. 2000 yıllarına dayanan Gılgamış Destanı, Sümer ve Babil edebiyatının en güzel örneklerinden biridir. Büyük kahramanın bu ilk prototipinin nasıl kendini tanıdığını ve daha sonra tanrıların yoluna koyduğu düşmanı nasıl yendiğini anlatıyor. Her adımda, hayırsever göksel güçlerin verdiği rüyalar aracılığıyla hedefine ulaşması için ona yön veriliyordu. 12

MÖ 18. yüzyılda Ugarit'te bulunan tabletler, tapınakta uyuduktan sonra bir oğul tarafından kutsanan ve tanrısıyla iletişim kurduğu bir rüya gören Daniel adında bir adamdan bahsediyor. Bu tür rüyaları almak amacıyla yapılan bu kuluçka uygulaması birçok kültürde yaygın olmuştur. Babil uygarlığını sürdüren Asur İmparatorluğu'nda da kayıtlar rüyalara aynı geleneksel saygıyı gösteriyor. Asurbanipal Yıllıkları, tanrıça İştar'ın, kralın duasından sonra, rüyasında kahinlerinden birine krala bir yön ve güven mesajı vererek kendisini nasıl gösterdiğini anlatır. Rüya kitapları eski Asur'da da kullanılıyordu ve Ninova'daki kraliyet kütüphanesinde bulunanlar Amerikan Felsefe Derneği'nin işlemlerinde tercüme edildi. Bizim Kutsal Kitabımız da bu halklar arasında ve ayrıca Mısırlılar arasında rüyalara büyük önem verildiğini doğruluyor.

Mısırlıların tutumu da tek bir belgeden ziyade hemen hemen aynı türden kaynaklardan öğreniliyor. Örneğin,

İbranilerin ve Diğer Antik Halkların Rüyaları Papirüsler arasında, belirli tanrıların bir rüyasını veya vizyonunu elde etmek için özel talimatlar vardır. Kral IV. Thut-mose'un hâlâ prens olduğu sırada rüyasında büyük tanrılardan biriyle karşılaştığına dair bir kayıt var. Bu, Sfenks'in dibinde bulunan bir anıt taşın üzerinde yazılıydı ve bazı öğrenciler bunun daha sonraki bir restorasyon olduğuna inanırken, bu, Yusuf'un zamanındaki ve modern zamanlardaki Mısır inancı hakkında bildiklerimizle aynı derecede örtüşüyor.

Aslında dünya üzerinde rüyalara olan bu ilgiyi paylaşmayan bir kültür neredeyse yoktur. University of California Press tarafından uluslararası bir konferansın ardından yayımlanan Rüya ve İnsan Toplulukları, Sibirya'nın şaman kültüründen Müslüman dünyasına kadar rüyaların sahip olduğu önemli yeri gösteriyor. Bu ciltteki birçok yazar, İslam'da peygamberin göründüğü peygamberlik rüyalarına duyulan saygıyı ele alıyor.

Ralph L. Woods, Düşler Dünyası'nda dünyanın her yerinden benzer materyallerden oluşan oldukça büyük bir antolojiyi bir araya getirdi. Hindistan'da, İsa'dan yaklaşık bin yıl öncesine ait, rüyalarda kişinin ruhlar dünyası (ölümde geçtiği) ile maddi dünya arasında bir ara durumda bulunduğunu savunan ilk Upanişadlardan birini buluyoruz. Böylece inceleme, rüya görenin kendini aydınlattığını ve önemli içgörüler elde ettiğini açıklıyor. Çinlilerin nispeten geç yazılan iki önemli rüya kitabı vardır: Meng Shu ve Meng Chan I Chih. MS yedinci ve on altıncı yüzyıllardan kalma bu gelenekler, diğer geleneklere göre daha az somut ve daha felsefidir.

Töton halkı en bilge danışmanın rüyaları yorumlamakla görevlendirilen kişi olduğunu düşünüyorlardı; Bu, sembolik rüyaların yorumlanmak üzere getirildiği Heimskringla, Nibelungenlied ve Laxdale Saga gibi destanlarda resmedilmiştir. Aynı gelenek İzlanda'da da devam etti örneğin; kendi hayallerini anlatmaktan büyük keyif alan St. Thorlak'ın hikayeleri.

Tüm bu kültürler, fiziksel dünyanın yanı sıra, özellikle rüyalarda bireyin içine giren önemli bir gerçeklik dünyasının daha olduğu inancını ortaya koyuyor. 13 Mircea Eliade'nin Mitler, Rüyalar ve Gizemler adlı eserinde çok açık bir şekilde gösterdiği gibi, bu fikir, insanların anlamakta zorluk çekeceği kadar yabancı olduğu modern Batı kültürü dışında her yerde insanlarda görülür. Woods'un Bantuslar, Ashantiler, Navajolar, Papualılar ve diğerleri arasındaki rüya deneyimleri koleksiyonunda gösterdiği gibi, modern ilkel halklar arasında da varlığını sürdürüyor. Jung, rüya deneyimlerini incelemek için Hopi Kızılderililerini ve bazı Afrika kabilelerini ziyaret ettiğinde de aynı şeyi buldu. Aynı fikri 1991'de Malezya'daki Senoi'ler arasında da buldum. Laurens van der Post, The Heart of the Hunter'da Bushmen'lerin anlattığı hoş bir hikâyeyle bunu kanıtlıyor. Kalahari'nin bu ilkel halkına, hayatlarının anlamının başlangıcı hakkında konuşmaları konusunda baskı yaptığında kendisine yalnızca tek bir anlamlı cevap verildi: "Ama görüyorsunuz, bu çok zor, çünkü her zaman bizi rüyasında gören bir rüya vardır." Halklar arasında

Batı pozitivizminden etkilenmeyen insanoğlunun rüyalar aracılığıyla kendi hayallerinden daha önemli bir şeyle temas kurduğuna dair neredeyse evrensel bir inanç var.

Pek çok Hıristiyan, Hıristiyan dışında herhangi birinin insandan öte ruhsal gerçekliklerle temas kurabileceği fikrinden korkuyor. Bu, Hıristiyanlığın manevi hakikat, dini algı konusunda bir köşesinin olmadığı anlamına gelir. Ancak Kutsal Kitap bunu yapmaları gerektiğini söylemiyor. Bunun yerine, Yahudilerin ve daha sonra Hıristiyanların, onları ruhsal gerçekliğin merkezine ve kaynağına götürecek doğru türden bir temasa ancak bu Ahit geleneği aracılığıyla ulaşabileceğini ileri sürer. Hıristiyanlık manevi alemle herhangi bir özel temas sunmaz; bunun yerine, kişinin bu alemde umut ve kurtuluşa giden yolunu bulmasına yönelik rehberlik ve güç sunar. Aslında Hıristiyanlığı ve onun gücünü hayatlarımız için vazgeçilmez kılan, manevi dünyanın evrensel gerçekliğidir.

Ancak çok az insan ilkel rüya deneyimlerini veya Asurluların veya Mısırlıların deneyimlerini fazla ciddiye alıyor. Ancak antik Yunan konuştuğunda köklerimiz hareketlenir ve biz modernler dinleriz. Şimdi Yunanlıların rüyalar konusundaki düşüncelerine dönelim ve bunun diğer halklarınkiyle nasıl örtüştüğünü görelim.
Kaynak:VAHİY
Rüyaların Hıristiyan Yorumu
Morton T. Kelsey
Augsburg • Minneapolis
 

(Görgü Kuralları ve Yorumlanması

kaydeden Ahmed Farid

Çeviren: Ömer Kasir

(Önsöz

Bütün övgüler Allah'a mahsustur. O'na hamdeder, O'ndan yardım ister ve O'ndan bağışlanma dileriz. Nefsimizin şerlerinden ve amellerimizin kötülüklerinden Allah'a sığınırız. Allah'ın hidayet ettiğini kimse saptıramaz, Allah'ın saptırdığını da kimse doğru yola iletemez. Şahadet ederim ki, tek ve ortağı olmayan Allah'tan başka ibadet edilmeye hak yoktur ve Muhammed'in O'nun kulu ve elçisi olduğuna şahitlik ederim.

Allah^ diyor ki:

(Ey iman edenler! Allah'tan nasıl korkulması gerektiği gibi korkun ve İslam dışında ölmeyin.) 1

(Ey insanlar! Sizi bir tek nefisten yaratan, ondan eşini yaratan ve ikisinden birçok erkekler ve kadınlar türeten Rabbinize karşı gelmekten sakının. Kendisinde bulunan Allah'tan sakının. birbirinizden ve (sizi doğuran) rahimlerden (haklarınızı) talep ediyorsunuz. Şüphesiz Allah, üzerinizde gözetleyici idi. 2

(Ey iman edenler! Allah'tan korkun ve (her zaman) güzel söz söyleyin ki, O, ahlâkınızı sağlamlaştırsın ve günahlarınızı bağışlasın;

Allah ve Resulü zaten en yüksek başarıya ulaşmıştır} 3

Sözlerin en hayırlısı Allah'ın kitabında bulunandır, hidayetin en hayırlısı da Muhammed'in hidayetidir #. İşlerin en şerlisi, bid'atleridir; Her bid'at bir bid'attır, her bid'at bir dalalettir ve her dalalet de cehennemdedir.

Rüyaların yorumlanması en büyük, kapsamlı ve en faydalı bilgi türlerinden biridir. Peygamber Efendimiz (salla’lâhü aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur: "Salih bir kimsenin rüyası, nübüvvetin kırk altıda biridir." Ayrıca şöyle buyurmuştur: "Mübeşşirat'tan başka nübüvvetten geriye bir şey kalmaz." diye sordular: “Mübeşşiraf nedir!” O da, "Güzel, gerçek rüyalardır (müjde veren)" buyurdu.

İmam Malik'e şu soru soruldu: "Kim rüyayı yorumlayabilir?" Şöyle cevap verdi: "Peygamberlikle oynayabilen var mı?" Peygamber (s.a.v.), alim dışında kimseye rüya tabirini sormamızı yasaklamıştır.

Bu ilmin asaleti ve önemi sebebiyle Allah, onu Peygamberlerine ve salih kullarına nispet etmiştir. İki tutuklu, Yusuf'a (Bize bunun yorumunu bildir.) dediler.

3 Ahzâb: Ayet 70-71.

sanırım sen muhsinlerdensin (iyilik yapanlardansın)}'.

İki adam, yalnızca dürüst insanların rüyaları yorumlayabileceğini biliyordu. Aynı şekilde Allah, Yusuf'a bu asil bilgiyi (yani rüya tabirini) öğreterek şereflendirmişti; babası Yakup'un söylediği gibi, Yusuf ona rüyasını haber verdiğinde, {böylece Rabbin seni seçecek ve sana rüyaları öğretecek. rüya tabirleri} 3

Yusuf, Allah'a hamdetti ve O'nun üzerindeki nimetlerini ve nimetlerini artırdı, {Rabbim! Gerçekten sen bana hükümranlık verdin ve bana rüya tabirini öğrettin. 4

Bu bilginin önemi, birisi kötü bir rüya gördüğünde ve kafası karıştığında, şiddetli bir korku onu ele geçirdiğinde nefesini tuttuğunda açıkça ortaya çıkar; Ancak bu kötü rüyalar kendisi için iyi bir şeye dönüşebilir ve düşmanını mağlup edebilir. Öte yandan güzel bir rüya görüp bundan memnun olabilir ama bu onun için bir çöküş ve hayal kırıklığı olur. Bu değerli bilgiye sahip olan biri dışında hiç kimse yukarıdaki rüyaları ve anlamlarını yorumlayamaz.

Sünnet bayrağının yükseldiği bir dönemde Müslümanların yeni bir şafağı beklediği ve rüya tabirleriyle ilgili kitaplara talebin arttığı bir dönemde,

Rüyaların Görgü Kuralları ve Yorumları hakkında bir kitap derlemeye karar verdik. Bundan dünyanın her yerindeki Müslümanların faydalanmasını umuyor ve kıyamet gününde Allah'tan mükafatını diliyorum.

Bu ilimde üstün olduğumu ya da rüya yorumcusu olduğumu iddia etmiyorum, fakat tamamen Selef Salih'in (salih seleflerin) eserlerine bağlıyım ve onların bilgilerini sadece Müslümanlar ümmetine aktarıyorum.

Kitabıma rüyaların anlamları ve türleri ile başladım. Daha sonra güzel bir rüyanın faydasından, Hz. Peygamber'i rüyada görmenin faydalarından bahsettim. Bir Müslümanın rüyasının gerçekleşmesi için uyması gereken kuralları içeren rüya adabından da bahsetmiştim; Rüyayı gören kişinin benimsemesi gereken görgü kuralları ve yorumlayıcının görgü kuralları.

Son olarak bu kitabın amacından yani rüyaların Kur'an'a, Sünnet Sahiha'ya göre yorumlanmasından ve kelimelerin, isimlerin, atasözlerinin vb. anlamlarından bahsettim.

Rüya konusuyla uğraşırken insanların kafası karışır; İyi bir rüyanın İslam Şeriatında bir yasa kaynağı bile olabileceğine inanmak. Bu nedenle, İslami kuralları doğrulamak için rüyaları kullanabilirler ve hatta Hz. Peygamber'in hadislerinin sahih mi yoksa zayıf mı olduğunu belirlemek için rüyalara güvenebilirler. Sufi mezhepleri var

rüyaları da bu şekilde büyük ölçüde istismar etti. Bu doğrultuda rüya kurallarını anlatan bir bölüm ve İbn Siren gibi Selefi rüya tabircilerinden bazı nadide hikâyelerle kitabımı tamamladım.

1

Al-i İmran: 102. ayet.

2

Nisa: 1. ayet.

3

Age: Ayet 6.

4

Age: 101. ayet.

'The. Rüyaların Anlamı ve Türleri

Hafız İbni Hacer (Allah ona rahmet etsin) şöyle dedi: "Kadı Ebu Bekir İbnü'l-Arabi şöyle demiştir: "Rüya, kişinin kalbine, bir meleğin veya şeytanın eline yerleştirilen algılardır. ya isimler (gerçek doğa) ya da soyadları (yorumlama) ya da karışıklık şeklinde. Uyanıklıktaki düşünce ve fikirlere eşdeğerdirler çünkü düzenli bir şekilde, hikaye şeklinde ya da doğal olarak gelebilirler.” Ancak Ebu İshak şöyle demiştir: “Kadı Ebu Bekir İbn et-Tayyib, rüyaların inanç olduğunu düşünmektedir. Rüya görenin kendisini örneğin bir hayvan ya da kuş olarak görebileceğini, bunun algı olmadığını söyleyerek argümanını haklı çıkardı; dolayısıyla algılanan şeyden farklı olabileceği için bu bir inanç olmalı.” 1

Ancak okuyucu bilmelidir ki rüyayı gören kişinin uykusunda gördüğü her şeyin yoruma açık bir anlamı olamaz. Rüyayı gören şu üç şeyden birini görebilir:

1- Şeytandan gelen karışık, yalan rüyalar, Peygamber Efendimize şöyle diyen adamın kıssasında olduğu gibi: "Rüyada başımın kesildiğini gördüm, sonra onun (kesilen başın) peşine düştüm ve onu tekrar yerine koydum." yer." Allah Resulü S.

şöyle buyurmuştur: "Geceleyin şeytanın sizinle oyun oynamasından bahsetmeyin." 2 Bu, Şeytan'ın boş oyunlarından sadece bir tanesidir; Allah'ın Kuran'da haber verdiği, müminleri üzecek bir hiledir ki, {Gizli öğütler (komplolar) yalnızca müminleri üzmek için şeytandandır.^ 3 Ayrıca Şeytan kişinin banyo yapmasını gerektiren cinsel bir rüya görmesine neden olabilir. Ancak bu hiçbir yoruma ihtiyaç duymaz ve peygamberlerin rüyaları vahiy olduğundan peygamberler bundan muaftır.

2- Nefs Hadisi: Kişinin uyanıkken yaşadığı düşünce ve tecrübelerin yansımasıdır. Mesela bir kimse işiyle veya yolculuğuyla çok meşgul olabilir; sonra uykusu sırasında ne düşündüğünü görür. Bunlar da, şeytandan olmasa da, kalbde keder yaratmadığı için karışık rüyalar olarak kabul edilir. Kısacası bunlar, müjde ve uyarı içeren gerçek rüyalar olmadığı gibi, şeytanın acı ve keder getiren aldatmacaları ve imaları da değildir.

3- Güzel Rüya: Allah'tandır^. Mü'min için peygamberliğin kırk altıda biridir. Hiç şüphe yok ki güzel bir rüyanın bir kısmı da Hz. Peygamber'i görmektir. Cabir'den gelen rivayete göre Peygamber S. şöyle buyurmuştur: "Beni rüyada gören gerçekten beni görmüştür; zira şeytan bunu göremez.

benim şeklimi kabul et. 10 Şeytan, Peygamber'in şekline veya tabiatına bürünemez.^.

Bu üç tür rüya, Ebu Hureyre'nin rivayet ettiği bir hadiste özetlenebilir; burada Peygamber # şöyle buyurmuştur: "Kıyamet günü yaklaştığında, mü'minin rüyaları hemen gerçek olur ve bir rüyanın da gerçekleşmesi kaçınılmazdır. mümin, peygamberliğin kırk altıda biridir; Peygamberliğe ait olan hiçbir şey batıl olamaz. Rüyaların üç çeşidi vardır: Allah'tan gelen bir müjde olan güzel rüya, rüyayı gören kişiyi korkutmak için şeytanın önerdiği rüya ve kişinin uyanıkken yaşadığı düşünce ve tecrübelerin yansıması olan rüya." 11

İnsan kendine şu soruyu sorabilir: Bu üç tür rüyayı nasıl ayırt edebilir ve bunun Allah'tan mı, yoksa şeytandan mı, yoksa sadece bir yansıma mı (Hadis-i Nefs) olduğunu nasıl bilebilir?

Cevap, rüya görenin kendisine, rüyanın doğasına, rüyanın zamanına ve rüyanın koşullarına ilişkin gerçek kanıtlarla bulunur. Eğer rüyayı gören samimi bir mümin ise, çoğu zaman gördüğü rüyalar Allah'ın bir müjdesi olmalıdır. Ancak rüyayı gören kişi kâfir veya günahkar ise, gördüklerinin çoğu karışık, yalan rüyalardır. Bazen kâfirler ve

10 Sahih Müslim: 15/26 ve İbn Mâce: Hadis 3902.

11 Sahih el-Buhari: 12/404, Sahih Müslim: 15/20-21, Ebu Davud: 4998, et-Tirmizi: 9/133 ve el-Beğavî “Şerhu's-Sünnet” adlı kitabında: 12/208.

Günahkarlar gerçek bir rüya görürler, ancak Yusuf Suresi 8^1'deki Kral kıssasında olduğu gibi yalnızca bir uyarı olarak.

Peygamberler ve Resuller, mü'minlerin en samimileri, sözlerinde ve işlerinde en doğru olanlardı. İbrahim 853'ün oğluna söylediği gibi, rüyalarında gördükleri her şey doğruydu: (Rüyamda seni boğazladığımı gördüm (seni Allah'a kurban olarak sundum), peki sen ne düşünüyorsun? Dedi ki: '' Ey babacığım, emrolunduğun şeyi yap.') 12

Nefs hadisi ise hem mü'minlere, hem de günahkarlara gelir; çünkü o, ne Allah'tandır, ne de ima ve korkutmasıyla şeytandandır.

Güzel rüyalar ise apaçık işaretler şeklindedir ve onlarda hiçbir karışıklık yoktur; rüyayı gören kişi bunları sanki gerçekmiş gibi hatırlardı. Bunlar müminin Allah'a olan ümidini kuvvetlendirecek bir müjdedir3 ve Allah'ın buyurduğu gibi (İman edip Allah'tan sakınanlara dünya hayatında da, ahirette de müjdedir) 13 Hz . şöyle buyurmuştur: "Güzel rüya, mü'minin gördüğü veya gösterilen rüyadır." 14 Veya bir müminin hazırlık yapması gereken bir tehlike gibi, düşmandan gelen bir uyarı. Bu nedenle Allah'tan gelen güzel bir rüyaya sevinç, neşe ve mutluluk eşlik eder.

12 Safaat: 102. Ayet.

13 Yunus: 63-64. Ayetler.

14 Hadis olarak tasnif eden et-Tirmizî: 9/127-128'den rivayet edilmiştir: Hasan, İbn Mâce: 3898, İmam Malik “El-Muvatta”da. 2/958, el-Hakim: 4/391.

inancın artması; Mümin bunun Allah'tan bir lütuf ve rahmet olduğunu hisseder.

Şeytanın vesveselerinden olan rüya ise, karışık, korku ve keder dolu, belirsiz işaretler şeklinde gelir. Mümin kendini rahatsız ve rahatsız hisseder. Bu tür rüyalarda ne müjde vardır, ne de uyarı, belirsizdir.

İyi bir rüya genellikle gecenin ikinci yarısında, şafak vaktinden önce veya sonra gelir; çünkü bu, meleklerin vaktidir ve Allah'ın yeryüzüne yaklaştığı zamandır. Kötü rüya ise şeytanların vakti olduğundan gecenin ilk vaktinde gelir.

Güzel bir rüyayı diğerlerinden ayıran şey, onun geldiği koşullar ve ortamlardır. Müminin imanı artıyorsa; Uyumadan önce abdest alan, ezan okuyan ve sağ yanına uyuyan kimse, uyumadan önce kendisini şeytandan koruduğu için rüyalarının çoğu Allah'tan gelir.

Ancak bir şeyle meşgul olur ve onu rüyasında görürse, çoğu zaman o bir Hadis-i Nefs olur. İmanı azalmışsa, uyumadan önce abdest almıyor ve zikir okumuyorsa, şeytanın tuzağına düşer ve acı çeker.

Ayetin tefsirinde şöyle dediler: “Karışık rüyalar; yorumlama konusunda yetenekli değiliz

rüyalar”) 4 , el-Kasimi şöyle demiştir: “Muhtemelen, yorumu olmayan sahte rüyaları kastediyorlar, çünkü yalnızca iyi rüyalar yorum taşır. Rüya tabirleri konusunda da bilgi eksikliklerini itiraf ettiler. Sanki şöyle diyorlardı: 'Bizim bildiğimiz yalan rüyaların tabiri yoktur.' Kralın beyanı, (rüya yorumlayabiliyorsanız) 5, onun bilgisine göre onların rüyaları yorumlama yeteneğine sahip olmadıklarının bir göstergesidir, çünkü şüpheyi ifade eden 'eğer' kelimesini kullanmıştır. Rüyaları yorumlayamadıklarına dair onayları, kralın rüyaları yorumlama konusundaki bilgi düzeylerine ilişkin şüphesiyle uyum içindeydi." 6

1

Fa'th el-Bari, (12/352,353).

2

Sahih Müslim: 15/27, İbn Mâce: 3912 ve el-Beğavî: “Şerhu's-Sünnet”, 12/212.

3

Mücâdele: 10. Ayet.

4

Yusuf: 44. ayet.

5

Yusuf: 43. ayet.

6

“Mehasin et-Tevil”, 9/230-231

'Bir yiyeceğin faydası' Rüyası

Aişe (Allah ondan razı olsun) şöyle dedi: "Resulullah (sav)'a vahyin başlangıcı, uykusu sırasında görülen güzel (gerçek) rüyalar şeklindeydi. Gün ışığına çıkması dışında hiçbir hayali olmadı.” 1 Bu hadis, güzel rüyaların peygamberliğin başlangıcı olduğuna işaret etmektedir.

Hafız İbni Hacer (Allah ona rahmet etsin) şöyle dedi: "İbn Ebu Cumre şöyle dedi: 'Güzel bir rüya, günün aydınlığına benzetilir, çünkü Nübüvvet, gün ışığının güneş doğuncaya kadar aydınlanması gibi, güzel rüyalarla başlamıştır. Dolayısıyla kalbinde bir nur bulunan kimse Ebû Bekir gibi doğru ve güvenilir olur, kalbi karanlık olan ise Ebû Cehil gibi kör ve yalancı olur. İnsanların geri kalanı bu iki kategori arasında yer alıyor; Her biri kendisine verilen ışığa göre.'” 2

Enes İbni Malik, Peygamber Efendimiz'in şöyle buyurduğunu bildirmiştir: "Salih bir kimsenin rüyasının gerçekleşmesi, peygamberliğin kırk altıda biridir. "

El-Beğavi şöyle demiştir: "Peygamber'in 'peygamberliğin kırk altıda biri' ifadesi, güzel rüyaların her zaman gerçekleştiğini ve bunların Peygamberlerin peygamberliğinin bir parçası olduğunu, ancak başkaları için olmadığının tasdikidir." Ubeyd İbn Umeyr şöyle demiştir: “Peygamberlerin rüyaları vahiydir, Allah'ın şu ayetini okurdu: {Rüyada seni boğazladığımı gördüm (seni Allah'a kurban olarak sundum), peki sen ne düşünüyorsun? Şöyle dedi: 'Ey babacığım! Emrolunduğun şeyi yap).

Bazıları ise güzel rüyaların peygamberlik alametlerinden biri olduğunu belirtmişlerdir; yani peygamberliğin alameti kalır ama peygamberliğin kendisi kalmaz. Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur: "Güzel davranış, vakur davranış ve itidal, peygamberliğin yirmi beşte bir kısmıdır." 21

Bu asil nitelikler, doğru insanların taklit etmeye çalışması gereken Peygamberlerin özelliklerinin bir parçasıdır; gerçek peygamberliği temsil ettikleri, peygamberliğin paylaşılamayacağı veya Hz. Muhammed'den sonra bir peygamber olmadığı için değil.

20 Sahih el-Buhari: 12/363, Sahih Müslim: 16/23, İmam Malik "Muvatta"sında: 2/956, el-Beğavî "Şark-ı Sünnet"inde: 12/203 ve İbn Mâce: Hadis 3893 numara.

21 Ebu Davud: 4776 ve et-Tirmizi: 2011, Abdullah İbn Sarjis el-Muzani'nin rivayetine göre.

Hafid İbni Hacer (Allah ona rahmet etsin) şöyle dedi: "Yusuf O'yla birlikte iki esirin ve krallarının rüyası gibi, kâfirlere de güzel rüyalar (gerçekleşen) görünebilir. Kadı Ebu Bekir İbnü'l-Arabi şöyle demiştir: 'Salih bir müminin rüyası, peygamberliğin bir kısmıyla, samimiyet ve açıklıkla ilişkilendirilen bir rüyadır. Fakat günahkâr bir kâfirin rüyası, peygamberlikten değildir.' Kurtubi şöyle dedi: 'Salih ve samimi bir Müslümanın rüyası, Peygamberlerden gelen rüya gibi gerçekleşir. Kâfir ve günahkarın rüyaları ise tamamen karışıktır, batıldır, bazen rüyaları gerçekleşse de; bu bir yalancının doğruyu söylemesine benzer. Peygamberlik eden hiç kimse, kahin ya da astrolog gibi bir peygamber değildir.'” 22

Peygamber'i rüyada görmenin faydası

Ebu Hureyre «#, Peygamber Efendimiz (s.a.v.)'in şöyle dediğini işittiğini rivayet etmiştir: "Kim beni rüyada görürse, şeytan beni görünüşte taklit edemeyeceğinden, beni bilinçli olarak görecektir." 23

Nevevî (Allah ona rahmet etsin) şöyle demiştir: "Yukarıdaki hadisin üç manası vardır: Birincisi, Hz. yardım

22 Feth el-Bari: 12/362.

23 Sahih el-Buhari: 12/383 ve Sahih Müslim: 16/26.

hicret eder ve dolayısıyla Hz. Peygamber'i bizzat görür. İkincisi, Peygamber Efendimiz'i bu dünyada rüyasında gören kimse, ahirette onu şuurlu olarak görebilecektir. Çünkü ahirette Peygamber ümmetinin tamamı onu görecektir; Onu rüyada görenler ve hatta görmeyenler. Üçüncüsü, kim onu rüyada görürse, onu ahirette bizzat görebilir ve şefaatine kavuşabilir. Çünkü en doğrusunu Allah bilir.” 24

Ebu Katade'den rivayet edildiğine göre Peygamber B. şöyle buyurmuştur: "Kim beni (rüyada) görürse, şüphesiz hakkı görmüş olur." 25

El-Beğavi şöyle demiştir: "Allah'ı rüyada görmek caizdir, çünkü Peygamber ® Muaz 4'ten rivayetle şöyle buyurmuştur: "Uyudum ve rüyamda Rabbimi gördüm." 26 Rüyada Allah'ı görmek, O'nun adaletinin, ferahlığının, bereketinin ve zenginliğinin o bölge insanı için bolluk içinde olacağına delalettir. Bir kimse, Allah'ın kendisine cennet, mağfiret veya cehennemden kurtuluş vaat ettiğini görse; O halde O'nun Sözü doğrudur ve Vaadi her zaman samimidir. Bir kimsenin rüyada Allah'ı kendisine baktığını görmesi, O'nun rahmetine işaret eder. Bir kimse rüyada Allah'ı görmezden geldiğini görse, bu, Allah'ın bildirdiği gibi, günahlara karşı bir uyarıdır.

2,1 Şerhu'n-Nevevî alâ Sahih Müslim: 15/26-27.

25 Sahih el-Buhari: 12/383, Sahih Muslim: 10/26 ve el-Beğavi: 12/221.

26 et-Tirmizî: 12/115-116'dan rivayet etmiş ve Hadis Hasan Sahih, İmam Ahmed: 5/243 ve ed-Darami: 2/126 ve Albani olarak tasnif etmiştir.

söz konusu,

(Onların ahiretten (Cennette) bir nasibi yoktur. Kıyamet günü Allah onlarla konuşmaz, onlara bakmaz. 3

Bir kimse rüyada Allah'ın bir kimseye bu dünyadan bir servet verip sonra onu elinden aldığını görse, bu, Allah'ın o kimseyi imtihan ettiğine, nefsini arındırdığına ve ona rahmet yağdırdığına delalet eder.

Şeytan görünüşte onu taklit edemediğinden, rüyada gerçekten Peygamber Efendimiz'i görürüz. Aynı şekilde diğer Peygamberleri, Melekleri, güneşi, ayı, yıldızları veya yağmur taşıyan bulutları görebilir; Şeytan bunların hepsini taklit edemedi.

Rüyada bir yere meleklerin indiğini görmek, o bölge halkına yardım ve zafere, sıkıntılardan kurtulmaya veya kuraklık sonrası toprağın bereketine yorumlanır. Ayrıca rüyada bir meleğin kendisine öğüt, uyarı veya müjde verdiğini görmesi, bu dünyada şeref kazanılacağına ve ahirette de o kişiye şahitlik edileceğine yorumlanır.

Rüyada Hz. ve kesinlikle acıdan bir kurtuluştur. Aynı şekilde Sahabeleri ve onların takipçilerini (Tabi'uri) görmek

Rüyada salih kimseden olduğunu görmek, bereket ve hayırlı kısmete yorumlanır. 28

Bazı alimler, “Kim beni rüyada görürse, beni bilinçli görecektir; Çünkü şeytan görünüş olarak beni taklit edemez" demek, kişinin Hz. Peygamber'i Allah'ın yarattığı sıfat ve özelliklerle göreceği anlamına gelir. Buhari, İbn Sirin'in şöyle dediğini bildirmiştir: "Kişi, Peygamber'i aslıyla görür."

El-Hafidh (Allah ona rahmet etsin) şöyle dedi: “Birisi Muhammed İbni Sirin'e Peygamber Efendimiz'i rüyasında gördüğünü söylese, ondan rüyada ne gördüğünü anlatmasını isterdi. Eğer adamın tarifi Peygamber Efendimiz'in vasıflarına uymuyorsa, sen onu görmedin, derdi.” Bu, el-Hakim'in Asem İbn Kuleyb'den rivayet ettiği ve babasının şu sözlerini aktaran hadis tarafından da doğrulanmaktadır: “İbn Abbas'a şöyle dedim: Peygamber S.'yi rüyamda gördüm.' İbn Abbas 4 cevap verdi: 'Onu bana tarif et'. Daha sonra Hz. Peygamber'e benzeyen Hasan İbn Ali'den bahsettim. İbn Abbas şöyle cevap verdi: "Sen onu gerçekten gördün (çünkü Hasan İbn Ali, Peygamber'e benziyordu"). Bu hadisin güzel bir isnadı vardır.

Önemli Bir Ders: Hafız İbni Hacer şöyle demiştir: “Rüyada Peygamber 1'i görmenin faydalarından biri de, onu gören kişiyi teselli etmektir.

28 “Şerhu's-Sünnet”: 12/227-228.

Peygamber Efendimize olan sevgisinde samimidir.” Bahsi geçen hadis, "Kim beni rüyada görürse, şuurlu görecektir" ifadesini doğruluyor, yani kim onu hürmet, hürmet ve özlemle görmüşse, gerçekten amacına ulaşmış ve onu uyanık halde görmüştür. . Rüya aynı zamanda Peygamber Efendimiz'in dinine ve şeriat hukukuna da işaret ediyor olabilir.

Bir Ders Daha: Bir kişinin hangi rüyaların gerçek, hangilerinin Şeytan'ın hayali olduğunu ayırt edebilmesi için # Peygamber'in orijinal tasvirini zaten bilmesi gerekir. Yukarıdaki sahih hadislerden alimler, Şeytan'ın Hz. Peygamber'in görünümüne bürünemeyeceğini belirtmişlerdir. Peygamber'i gördüğünü iddia eden hiç kimse gerçekten onu gerçekten görmemiştir; İbn Sirin bu yüzden insanlardan gördüklerini kendisine anlatmalarını isterdi.

Bu nedenle Hz. Peygamber'in tarifini özetleyeceğim. He B çok açık tenli, geniş alınlı, iri derin siyah gözlü, uzun kirpikli, uzun kalın sakallı, geniş omuzlu, ne uzun ne de kısa, kıvırcık saçlı biriydi. omuzlarına uzanıyor ve konuşsa sanki içinden bir ışık çıkıyormuş gibi olurdu.

Ya'qub ibn Süfyan, Muhammed ibn Ammar ibn Yassar'ın şöyle dediğini aktarıyor: "Mu'wid'in kızı er-Rubai'ye, 'Bana Peygamber'i tarif et' diye sordum, o şöyle cevap verdi: 'Ey oğlum, eğer onu görürsen, sen güneşin doğuşunu görecektim.' Al-

Buhari, el-Berâ' İbn 'Azib'e <# sorulduğunu bildirmiştir: 'Peygamber kılıç gibi miydi?' Dedi ki: 'Hayır, o ay gibiydi'

1

Sahih el-Buhari: 12/351.

2

' 9 'Fethal-Bari\ 12/355

3

Al-i İmrân: Ayet, 77.

'Rüya Görmenin Adabı'

Bu, kitabın aşağıdaki üç hususu içeren en önemli kısmıdır:

A - Bir Müslümanın rüyasının gerçekleşmesi için uyması gereken ahlâk kuralları.

B - Bir kişinin rüya gördükten sonra uyması gereken görgü kuralları.

C - Rüya yorumcularının uyması gereken görgü kuralları.

A - Bir Müslümanın hayalinin gerçekleşmesi için uyması gereken adab

1. İnsan her zaman doğruyu söylemeli

Peygamber Efendimiz (s.a.v.) şöyle buyurmuştur: “Kıyamet günü yaklaştığı zaman, müminin rüyaları mutlaka gerçekleşir; Çünkü en doğru rüya, konuşmasında en samimi olan kişinin rüyasıdır.'' 1

Hafız İbni Hacer şöyle demiştir: "Peygamber Efendimiz'in, 'Kıyamet günü yaklaştığında, mü'minin rüyasının mutlaka gerçekleşeceği' sözü üç şeye işaret eder: Birincisi, dini bilgilerin çoğunun kaybolacağı zaman, Alimlerin ölümüyle ve İslam ümmetinde Peygamberlik imkansız olduğundan, Hz. Muhammed'den sonra Müslümanlar bu nedenle güzel rüyalarla telafi edilecek, böylece silinen dini bilgilerin bir kısmı geri getirilebilecektir. İkincisi, müminlerin sayısı azalıp, insanlar arasında inançsızlık, cehalet ve ahlak bozuklukları hakim olduğunda, mümin, kendisine teselli olacak güzel bir rüya ile desteklenecektir. Bu iki söz herhangi bir zamanla sınırlı olmayıp, din bilgisinin azaldığı her dönemde samimi müminlerin hayalleri gerçek olur. Üçüncüsü, bu durum özellikle Meryem oğlu İsa'nın* zamanıyla ilgili olabilir ve en doğrusunu Allah bilir.

Peygamber'in "Çünkü en doğru rüya, konuşmasında en samimi olanın rüyasıdır" şeklindeki B ifadesine gelince, El-Hafid şöyle dedi: "Bu, doğru söylemesiyle tanınan bir kişinin kalbinin aydınlanmasıyla olur." böylece algılama gücü artacaktır. O halde uyanıkken doğru söyleyen kimse, uykusunda güzel, samimi rüyalar görür. Tam tersi, kalbi bozuk ve kararmış bir yalancı, ancak karışık ve yalan rüyalar görür. Her ne kadar tam tersi de olsa nadir de olsa bu çok nadirdir ve en doğrusunu Allah bilir.” 30

30 Feth el-Bari', 12/406.

Buna göre Peygamberlerin rüyaları her zaman bir vahiy olmuş ve masum olduklarından, yanlış davranışlardan korunduklarından gerçekleşmişlerdir. Dolayısıyla peygamberler çoğu Müslümanın aksine yalan söylemedikleri için rüyaları hep gerçek olmuştur.

2 - İnsan bütün işlerinde Allah'tan korkmalıdır1

Allah, mü'minlere ve takva sahiplerine bu dünyada müjdeler vermiştir: